به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، در این ویدئوی سهدقیقهای که با تصویرسازیهای گرم و نوستالژیک از فضای آبادانِ دهه چهل همراه است، زندگی «کلاریس آیوازیان» به تصویر کشیده میشود؛ زن ارمنیتباری که همراه همسرش «آرتوش» (کارمند شرکت نفت) و سه فرزندش، «آرمن» و دو دختر دوقلو به نامهای «آرمینه» و «آرسینه»، زندگی آرام و بیدردسری دارد. با این حال، در پسِ این ظاهر بینقص، کلاریس در چرخهای تکراری از آشپزی، رسیدگی به فرزندان و برآورده کردن خواستههای دیگران غرق شده و همسرش نیز که بیشتر درگیر روزنامه، شطرنج و مباحث سیاسی است، مجالی برای شنیدن خواستههای درونی او نمییابد.
ورود خانواده «سیمونیان» (شامل مادربزرگی به نام المیرا، پسرش امیل و نوهاش امیلی) به خانه روبهرویی، سکون زندگی کلاریس را بر هم میزند. دوستی سریع دخترهای دوقلو با امیلی، پای رفتوآمد را به زندگی دو خانواده باز میکند و در این میان، کلاریس مجذوب شخصیت خوشبرخورد و اهل گفتوگوی «امیل» میشود؛ مردی که با دقت به حرفهای او گوش میدهد و درباره علایقی با او صحبت میکند که سالها از یاد رفته بودند. همزمان، پسر نوجوان خانواده یعنی آرمن نیز به امیلی دلبسته میشود و حضور همسایه جدید، دنیای عاطفی مادر و پسر را به شکلی موازی دگرگون میکند.
کلاریس که همچنان به خانواده و همسرش وفادار و علاقهمند است، درگیر احساسی دوگانه و ترسناک میشود و در سکوت، چشمانتظار دیدارهای کوتاه با امیل میماند. اما این امیدهای پنهانی با شنیدن خبر ازدواج قریبالوقوع امیل با زنی به نام «ویولت» و سپس کوچ خانواده سیمونیان از آبادان، بیهیچ هیاهو یا اعترافی به پایان میرسد.
نکته برجسته این روایت که به زیبایی در بخش پایانی ویدئو بازتاب یافته، چرخش درونی شخصیت اصلی پس از این تجربه عاطفی است. کلاریس نه زندگی مشترک خود را ترک میکند و نه در حسرت گذشته میماند؛ بلکه درمییابد سالها خود را تنها در نقش «همسر» و «مادر» تعریف کرده و فردیت خویش را از یاد برده است. در پایان داستان، در حالی که خواهرش «آلیس» ازدواج کرده و راهی هلند شده و آرتوش نیز با خرید دو گلدان گل، توجه و لطافت بیشتری نسبت به همسرش نشان میدهد، کلاریس را دوباره روی تاب حیاط خانه میبینیم؛ در همان خانه و کنار همان خانواده، اما این بار به عنوان زنی که تصمیم گرفته سهمی برای خودش و دنیای بیرون از خانه قائل شود.
اگر این رمان شاهکار زویا پیرزاد را خواندهاید، کدام شخصیت یا سکانس بیشتر از همه در ذهنتان ماندگار شده است؟ برایمان بنویسید.