به گزارش پایگاه خبری ساعدنیوز، سودان در واقع یکی از جمهوری های واقعی در قاره آفریقا است که امروزه جاذبه های گردشگری فراوانی را در خود جای داده و به عنوان یک مقصد گردشگری در آفریقا شناخته شده است. همچنین این کشور با دیگر سرزمین های اطراف خود دارای مرز مشترک است و نزدیک بودن آن با مصر و اتیوچی باعث اهمیت دوچندان شده است. این کشور در کنار دریای سرخ واقع شده و دقیقا بین مصر و اریتره قرار گرفته است. این کشور بزرگ ترین سرزمین در میان کشور های اسلامی باشد که ترکیب جمعیت در آن فوق العاده پیچیده خواهد بود به گونه ای که ده گروه قومی مهم را می توان در آن تشخیص داد.
52 درصد از ساکنان کشور سودان پیش از جدا شدن سودان جنوبی، از نژاد سیاه پوستان آفریقایی، 39 درصد عرب و 8 درصد از نژاد قبیله «بجا» بودند. اما امروزه بیشتر مردم سودان از نژاد عرب سودانی هستند. اما در بعضی بخش های جنوبی و همچنین در دارفور، اکثریت با نژاد سیاه است. مسلمانان 97 درصد، و 3 درصد باقی مانده را پیروان ادیان محلی آنیمیست و مسیحیان و قبطی ها تشکیل می دهند. همچنین اقلیتی از پیروان مذهب شیعه دوازده امامی در شهرهای خارطوم، ام درمان، شندی، ابوزبد، پورت سودان و دیگر استان های این کشور زندگی می کنند. زبان رسمی مردم را می توان عربی دانست اما زبان انگلیسی نیز به عنوان زبان دوم در بخش های اداری و آموزشی کشور رایج خواهد بود.
قبیله های بسیار زیادی در کشور سودان دیده می شوند که هر یک فرهنگ زندگی مخصوص به خود را دارند. همچنین حجاب در برخی از قبیله ها بسیار عجیب است و مردم از پوست حیوانات برای پوشش بدن خود استفاده می کنند. از سوی دیگر نیز زبان مردم در برخی از قبیله ها متفاوت خواهد بود. در واقع یکی از فرهنگ های بسیار مهم در این کشور پریدن از روی گاو ها است و این موضوع برای نشان دادن شجاعت افراد شکل می گیرد. با این وجود در فرهنگ گردشگری مردم سعی دارند تا وابسته به مکان های مقدس شرایط اعتقادی را به خوبی دنبال کنند و اینطور که مشخص است، در این کشور فرهنگ زندگی در شرایط مشخصی دنبال می شود و شکل های فرهنگی به صورت حرفه ای پیش بینی شده اند. اغلب مردم سودان سعی دارند رقص و پایکوبی را در میان لیست فرهنگ های خود قرار بدهند و به هر صورت این روال توانسته فرهنگ زندگی گروهی در کشور سومالی را افزایش دهد.
عید فطر در سودان همچون دیگر کشورهای جهان اسلام با تبریک و تهنیت و خوشحالی عید سعید فطر همراه است که آنها عید فطر را به عنوان یکی از بزرگترین اعیاد خود گرامی می دارند، از این رو از نیمه های ماه مبارک رمضان به استقبال عید سعید فطر می روند. با نزدیک شدن به عید سعید فطر سودانی ها فعالیت های خاصی انجام می دهند که برخی از آنها میراث گذشتگان و آباء و اجدادشان به شمار می رود. آنها به میادین و خیابان های اصلی شهرها می آیند، گروهی نیز موسیقی اصیل محلی را اجرا می کنند وهزاران کودک در این ضیافت شرکت کرده و در اجرای این موسیقی محلی بزرگان را یاری می کنند. در این جشن قبایل مختلف سودانی شرکت دارند و هریک به هنرنمایی پرداخته و میراث هنری خود را به اجرا می گذارند. این هنرنمایی ها شامل حرکات موزون محلی و قبیله ای است که بصورت سنتی در آن قبایل اجرا می شده است. از جمله این حرکات بازی با چوب، آتش بازی و اجرای موسیقی های خاص است.
قبل از فرا رسیدن عید سعید فطر در سودان کودکان با خرید لباس های نو و جدید خود را آماده می کنند، آنها در این ایام شاد و خوشحال تر از بزرگترها هستند. این شادی آنها سبب می شود که نخستین کسانی باشند که به منظور تماشای برنامه های خاص عید فطر از خانه خارج می شوند، کودکان سودانی عشق خاصی به ماه مبارک رمضان دارند به طوری که از سن 7سالگی روزه گرفتن را تجربه می کنند و این ماه را بسیار مبارک می دارند.
در ایام عید فطر زنان خانه دار خانه های خود را تمیز و مرتب می کنند، و به بهترین صورت خانه های خود را آراسته و مزین می نمایند، لباس نو می پوشند و خود را برای آمدن مهمان آماده می کنند، چرا که این روز بسیار خوش یمن است و مهمانانی که تا به حال به خانه آنها نیامده اند و یا سالی یک بار می آیند، تنها در این روز به خانه های آنها رفت و آمد می کنند. زنان خانه دار منازل خود را با عطرهای خوشبو معطر کرده و برخی از گیاهانی را که میراث گذشتگان آنها است دم کرده تا بوی آن در فضای خانه پخش شود، زیرا آنها اعتقاد دارند که رایحه بخور ارواح خبیثه و زیان های ناشی از وجود آنها را دور می کند.
سودانی ها صبح عید فطر، لباس های سفید برتن می کنند و نماز عید فطر را در تجمعی گسترده باشکوه و روحانی برپا می دارند، آنها بر حفظ سنن اولیه آباء و اجدادی خود بسیار تاکید دارند و از عادات اجدادی آنها است که نماز عید فطر را با لباس سفید در میادین بزرگ بخوانند.
معمولاً در سودان وقتی دختر به سن 'سیزده سالگی' رسید مورد توجه خواستگاران قرار می گیرد؛ در این سنن دختران کمتر از خانه خود خارج می شوند و این به معنای آن است که به سن ازدواج رسیده است و می توان برای خواستگاری آن دختر پیش قدم شد. مراسم خواستگاری در سودان مقدمات فراوانی دارد که خانواده داماد و عروس باید نسبت به آنها آگاهی و اطلاّع داشته باشد. قاعده کار بدین شکل است که ابتدا یک نفر از خانم های خانواده داماد برای آگاهی از خصوصیات دختر شروع به تحقیق و پرس وجو می کند و چنانکه فرد مناسبی برای ازدواج پیدا کرد، به اطلاع خانواده داماد می رساند. پدر داماد موضوع را با پدر عروس در میان می گذارد و خانواده دختر هم برای مشورت و تحقیق چند هفته ای فرصت می خواهند. آنها بعد از مشورت با بزرگان فامیل در صورتی که از بین بستگان دختر، کسی برای ازدواج دختر پیش قدم نشده باشد موافقت خود را اعلام می دارند. این موافقت با عبارت معروف 'مبارک و هزار مبارک، دختر به شما دادیم تا دختر شما و همسر پسرتان بشود' بیان می شود. بعداز اینکه خانواده عروس موافقت خود را اعلام کرد ، برای احترام به 'مادر عروس ' مبلغی قابل توجهی پول بعنوان هدیه پرداخت می شود، که به این رسم 'فتح الخشم' یا همان 'زیر لفظی' گفته می شود. خانواده داماد هم چیزی به نام'شیله' برای خانواده عروس تقدیم می کنند و آن مبلغی است که به عنوان 'مهر عروس' تعین می شود و شامل البسه، عطر، طلا و تمام مواد اولیه یک زندگی مشترک است.
برای آماده شدن دختر برای روز عروسی، حفره عمیقی یک متری در داخل یکی از اتاق ها منزل عمه یا خاله عروس آماده می کنند که داخل حفره، یک ظرف سفالی بزرگ گذاشته می شود؛ در داخل این ظرف مقداری از چوپ 'طلح و شاف' (یک نوع چوبی که بوی بسیار مطبوع و خوشی از آن منتشر می گردد) گذاشته می شود و روی آن، آتشی نرم می ریزند. در این هنگام عروس می بایست، لباس های خود را عوض کند و یک پارچه پشمی که هوا از آن خارج نشود، دور خود بپیچد و بر روی حفر می نشیند. به این پارچه 'شمله ' می گویند. بعد تمام بدن عروس را به روغن مخصوص آغشته و به مدت دو ساعت او را در آن حالت نگه می دارند. دودی که از چوب های 'طلحه و شاف' متصاعد می شود، 'دخان' نامیده می شود و به عنوان حمام بخار، برای نرم و لطیف کردن بدن به کار برده می شود. عروس می بایست بدن خود را به آرد ذرت و روغن و آب آغشته نماید که به آن'لخوخه ' می گویند. در خلال این مدت مادر و بستگان عروس عطر ویژه عروسی تهیه می کنند که آن عطر، برگرفته از عنبر، صندل و غیره است که آن را 'خمره ' می نامند.
در مراسم جشن 'حنا بندان' سفره ای پهن می شود و'حنا' را در درون یک بشقاب چینی در حالی که یک یا دو شمع بر روی آن روشن است، مهیا می سازند. سپس قرآن و سه کاسه از عطرهای محلی، شیرینی، کیک و یک تسبیح مخصوص که نامش 'یسر' است بر سر سفره قرار می دهند. بعد آرایشگر بردست و پاهای عروس نقش های بسیار زیبایی از گل و ریحان می ترسیم می کند.
مراسم عقد در خانه داماد برگزار می شود، که در این هنگام چندین گوسفند و گوساله قربانی ذبح می شود و مهمانی بزرگ برای این مناسبت تدارک دیده می شود. مراسم عقدکنان معمولاً بعد از نماز مغرب در نزدیکترین مسجد به خانه داماد برگزار می شود. بعد از تمام شدن مراسم عقدکنان، مردها با شلیک تیر به هوا و زنان هل هله کنان بین مردم حلوا و شیرینی پخش می کنند و عروس و داماد را با سلام و صلوات و آرزوی زندگی خوب و سالم تا نزدیکی خانه شان همراهی و بدرقه می نمایند.
قوانین زندگی در این کشور به نسبت گذشته بسیار روتین تر پیش می رود البته که این سرزمین قوانین زندگی مشخصی را شامل شده است برای مثال بانوان در سودان شمالی در زمان های مشخصی حق رانندگی دارند و اجازه ندارند بیشتر از زمان مشخص رانندگی کنند که این موضوع معمولا به خاطر حفظ آبرو در میان بانوان و آقایان صورت می گیرد.
