به گزارش سرویس روانشناسی پایگاه خبری ساعدنیوز، در روزگار پرفشار و پرمشغلهی امروزی، گاه انسانها در مواجهه با چالشها، موانع و تلخیهای روزگار دچار حس تنهایی و یاس میشوند و ناخودآگاه این گمان خطا را به ذهن راه میدهند که پروردگار آنها را از یاد برده و درگاه لطف و عنایت خود را به رویشان بسته است. این احساس دلتنگی و انقطاع، ریشه در زاویه دید محدود ما به جهان هستی دارد و معمولاً در تاریکترین لحظات زندگی به سراغمان میآید.
استاد الهی قمشه ای در این ویدیوی انگیزشی و اثرگذار، با بیانی شیوا و عرفانی به نقد این نگاه ناامیدانه میپردازد و یادآور میشود که نظام آفرینش پر از درگاههای گشایش است. او با اشاره به نظم شگفتانگیز هستی و تمثیل درهای آسمانی، تاکید میکند که همانطور که درِ آسمان همیشه بسته نمیماند، درِ رحمت الهی نیز به روی بندگان باز است و هر زمان که انسان با اراده و امید به سوی او روی آورد، گشایش حاصل خواهد شد.
این استاد اخلاق و معرفت برای اثبات این حقیقت آرامشبخش، به آیهی شریفه «والضحی و اللیل اذا سجی» (سوگند به روز و سوگند به شب وقتی آرام گیرد) تمسک میجوید. او یادآور میشود که خداوند با این سوگندهای پرمحتوا به شب و روز، به صراحت به انسان اطمینان خاطر میدهد که «ما ودعک ربک و ما قلی»؛ یعنی پروردگارت هرگز تو را رها نکرده و مورد قهر و بیتوجهی قرار نداده است تا بندگان در هیچ شرایطی از لطف و رحمت بیدریغ او ناامید نشوند.
دکتر حسین محی الدین الهی قمشه ای در 14 دی ماه 1318 در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی، متوسطه و دانشگاهی را به ترتیب در دبستان دانش، دبیرستان مروی و دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران به پایان برد و نیز تحصیلات حوزوی و سنتی را نزد پدر، استاد فقید مهدی الهی قمشه ای و استادان دیگر دنبال کرد. سپس به کار تدریس در دانشگاه تهران و سایر مراکز آموزش عالی در داخل و بعدها خارج کشور پرداخت و در کنار آن به تالیف و ترجمه در زمینه عرفان و ادبیات و زیبایی شناسی مشغول شد. قریب یک سال نیز ریاست کتابخانه ملی ایران را عهده دار بود.
اگر بخواهید به کسی که این روزها ناامید است یک جمله آرامشبخش بگویید، چه میگویید؟ نظراتتان را در پایین همین صفحه بنویسید.