به گزارش سرویس سیاسی ساعدنیوز، 2 سال قبل مراسم گرامیداشت روز جهانی افراد دارای معلولیت با حضور مسعود پزشکیان، با حاشیهها و دیالوگهای صمیمانه و متفاوتی همراه بود. در بخشی از این نشست، رئیسجمهور در پاسخ به ابراز احساسات و گلایه برخی از حاضران که از عدم امکان دیدار نزدیک با وی سخن گفته بودند، با همان ادبیات شفاف و بیتکلف همیشگیاش به شرایط سخت و فشردگی کاری این روزهای دولت اشاره کرد و فضایی صمیمی در سالن رقم زد.
پزشکیان با بیان اینکه ساختار اجرایی کشور و الزام برای دویدن به دنبال حل مشکلات، مجالی برای امور شخصی باقی نگذاشته است، صراحتاً عنوان کرد که این روزها حتی حسرت دیدار با نزدیکترین اعضای خانواده و بستگان خود را بر دل دارد. جمله کلیدی او مبنی بر اینکه «من الان خودم را هم نمیتوانم ببینم»، در واقع استعارهای روشن از درگیری تمامعیار دولت در میدان رویارویی با بحرانها و چالشهای انباشتهشده کشور بود که با زبانی ساده برای مخاطبان بیان شد.
با این حال، وی در ادامه سخنان خود، این حسرتها و ندیدنها را در برابر یک افق بزرگتر، قابلتحمل توصیف کرد. رئیسجمهور با تاکید بر اینکه اگر این تلاشها به حل مشکلات جامعه منجر شود، تمام این سختیها را «نوش جان» خواهند کرد، به جامعه معلولان کشور اطمینان داد که با حضور مسئولان ذیربط از جمله وزیر و رئیس سازمان بهزیستی در این مراسم، پیامها و مطالبات بهحق آنان با جان و دل شنیده شده و با جدیت پیگیری خواهد شد.
