به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، از زمان آغاز جنگ علیه ایران، ایالات متحده به شدت از ذخایر مهمات پیشرفته خود استفاده کرده است که نگرانیهای فزایندهای را در پنتاگون و کنگره برانگیخته است. طبق برآوردهای داخلی، واشنگتن تاکنون تقریباً از 1100 موشک کروز رادارگریز دوربرد استفاده کرده است که در ابتدا برای یک درگیری بزرگ با چین طراحی شده بودند - بخشی نزدیک به کل ذخایر موجود. علاوه بر این، بیش از 1000 موشک کروز تاماهاک شلیک شد که تقریباً ده برابر تعداد موشکهایی است که سالانه توسط ارتش آمریکا به دست میآید. هزینه و سرعت این درگیریها، شدت درگیری و فشار وارده بر ارتش آمریکا را نشان میدهد.
به نقل از نیویوزکتایمز، سیستمهای دفاعی نیز به شدت مورد استفاده قرار گرفتند. بیش از 1200 موشک رهگیر پاتریوت، هر کدام به ارزش بیش از 4 میلیون دلار، مستقر شدند. همزمان، بیش از 1000 موشک تاکتیکی سطح به سطح، از جمله موشکهای Precision Strike و ATACMS، مستقر شدند که به طور قابل توجهی ذخایر موجود را کاهش داد.
این افزایش مصرف پنتاگون را مجبور کرده تجهیزات را از مناطق استراتژیک در آسیا و اروپا به خاورمیانه منتقل کند و این امر به طور موقت تواناییهای بازدارندگی آمریکا در برابر قدرتهای دیگر مانند روسیه و چین را تضعیف کرد.
در مواجهه با این وضعیت، دولت ایالات متحده در تلاش است تا تولید مهمات صنعتی را تسریع کند تا ذخایر را دوباره پر کند. با این حال، تأخیر در تولید و محدودیتهای صنعتی در کوتاهمدت چالش بزرگی را ایجاد میکند.
این موضوع یک مسئله استراتژیک کلیدی را برجسته میکند: توانایی ایالات متحده در پشتیبانی همزمان از چندین صحنه عملیاتی. با طولانی شدن جنگ علیه ایران، مسئله تابآوری لجستیکی و صنعتی ارتش آمریکا اکنون به محور بحثهای استراتژیک در واشنگتن تبدیل شده است.
