به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از خبرگزاری مهر، یک منبع آگاه و نزدیک به تیم مذاکرهکننده اعلام کرده است که متن نهایی تفاهمنامه احتمالی میان ایران و آمریکا برای تمام کردن جنگ، همچنان در تهران دستبهدست میشود و مسئولان در حال بحث و بررسی دقیق آن هستند. بر اساس این گزارش، هنوز هیچ پاسخ رسمی از سوی ایران برای طرف مقابل فرستاده نشده است. دلیل این معطلی و بررسیهای طولانی، به تجربههای تلخ گذشته برمیگردد؛ رفتار ناخوشایند و عهدشکنیهای قبلی آمریکا باعث شده تا تهران اینبار با وسواس و سختگیری بسیار زیادی به جزییات این متن نگاه کند و تا زمانی که سود واقعی و ملموسی برای کشور تضمین نشود، قدم بعدی را برندارد.
این مقام مطلع در ادامه حرفهایش به نکته عجیبی اشاره کرد و گفت که حالا جای نگرانیها عوض شده است؛ آمریکاییها به خاطر هزینههای سنگین و بیفایدهای که در جنگ کردهاند، از ادامه آن ترس دارند، اما در مقابل، ایران از خود توافق نگران است چون نمیخواهد دوباره فریب بخورد. به همین خاطر، خط قرمز و شرط اصلی ایران در این گفتگوها، داشتن حق عقبگرد و بازگشت به شرایط قبل در صورت بدعهدی دشمن است. تهران تاکید دارد که اینبار همهچیز باید روی زمین و به صورت عملی و کاملاً روشن اجرا شود تا جای هیچگونه بهانهجویی باقی نماند.
بر اساس تحلیل اختصاصی پایگاه خبری ساعدنیوز، سکوت این روزهای تهران و تاخیر در فرستادن پاسخ، نشاندهنده یک بازی هوشمندانه و تغییر بزرگ در رفتار ایران است. تهران دیگر فریب وعدههای روی کاغذ را نمیخورد و به خوبی میداند که عجله در امضای چنین اسنادی میتواند خسارتهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد. این که ایران میگوید «آمریکا از جنگ میترسد و ما از توافق»، نشان میدهد که ورق برگشته است؛ واشنگتن در باتلاقی گیر کرده که هزینههایش بالا رفته و حالا برای بیرون آمدن از آن عجله دارد، در حالی که ایران با خیالی آسودهتر، دست بالا را در مذاکرات گرفته است.
در نهایت، این سختگیری شدید پیام روشنی برای طرف مقابل دارد: دوران توافقهای توخالی و یکطرفه به پایان رسیده است. نتیجه این پافشاری ایران روی تضمینهای واقعی و عملی، یا به یک توافق محکم و پایدار ختم میشود که سودش مستقیماً به چشم مردم میآید، یا آمریکا را مجبور میکند امتیازهای بیشتری روی میز بگذارد. اهمیت این ماجرا در این است که تهران اینبار میخواهد بازی را طوری طراحی کند که اگر حریف زیر میز زد، راه برگشت برای ایران کاملاً باز و بیدردسر باشد.