به گزارش سرویس ورزشی پایگاه خبری ساعدنیوز، سالهاست که نام عادل فردوسیپور در ایران تنها یادآور یک مجری ساده نیست؛ او سالها معیار و ترازوی سنجش کیفیت برنامههای ورزشی بود. کسی که با دانش عمیق، پشتکار بینظیر، تسلط مثالزدنی و شبکهای از ارتباطات گسترده، سطح سلیقه مخاطب ایرانی را چند پله ارتقا داد و آنها را به تماشای یک محصول رسانهای کاملاً حرفهای عادت داد.
حالا و در روزهایی که تب و تاب جام جهانی 2026 برای بسیاری از فوتبالدوستان ایرانی به اندازه دورههای قبل داغ نیست، فردوسیپور بار دیگر ثابت کرد که رگ خواب مخاطب را میشناسد. او در ویژهبرنامه پلتفرم «فوتبال 360» موفق شد پائولو دیبالا، ستاره نامدار فوتبال آرژانتین و جهان را به عنوان مهمان ویژه روبهروی خود بنشاند؛ اتفاقی که هیجان را به میان هواداران فوتبال برگرداند و اختلاف سطح فاحش او با برنامهسازان فعلی را نمایان کرد.
این اولین باری نیست که فردوسیپور مخاطبانش را شگفتزده میکند. حافظه تاریخی فوتبالدوستان ایرانی هنوز مصاحبه تاریخی با «لوئیس فیگو» در برنامه نود یا ماجرای دعوت از «کارلوس پویول» به ایران را فراموش نکرده است. دهها مصاحبه اختصاصی با چهرههای تراز اول فوتبال جهان نشان میدهد که عادل سالهاست شبکهای از ارتباطات حرفهای و بینالمللی را ساخته است؛ شبکهای که بزرگترین تشکیلات رسانهای ورزشی در داخل کشور نیز در دسترسی به آن ناکام ماندهاند.
تصمیم جنجالی مدیران صداوسیما در کنار گذاشتن عادل فردوسیپور، اتفاقی بود که به افت محسوس و غیرقابلانکار کیفیت برنامههای ورزشی تلویزیون منجر شد. اما حذف عادل، پایان داستان او نبود. او رسانه مستقل خود را بنا کرد تا ثابت کند موفقیت و محبوبیتش، وامدار یک آنتن یا سازمان خاص نیست.
مهمترین پیام حضور ستارهای چون دیبالا در برنامه فردوسیپور این است که تفاوتها را نه بودجههای کلان سازمانی میسازد و نه انحصار آنتن تلویزیون؛ بلکه تفاوت را «اعتبار افراد» رقم میزند. عادل فردوسیپور سالها پس از جدایی از تلویزیون همچنان در اوج ایستاده و با این شاهکار جدید رسانهای، پیام واضحی به صداوسیماییها داد: در عرصه برنامهسازی ورزشی، هنوز هم فرسنگها با او فاصله دارند.