به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری ساعدنیوز، به نقل از شبکه الجزیره، تنشهای دیپلماتیک میان ایالات متحده و کشورهای اروپایی وارد مرحله جدیدی شده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تازهترین موضعگیری خود به شدت از سیاستهای دولت ایتالیا و عدم همراهی رم با واشنگتن در تقابل با جمهوری اسلامی ایران انتقاد کرد.
رئیسجمهور آمریکا روز یکشنبه در شبکه اجتماعی اختصاصی خود (تروث سوشال)، جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا را هدف حملات لفظی قرار داد. ترامپ با اشاره به هزینههای سنگین واشنگتن برای تامین امنیت اروپا نوشت: «پس از صرف تریلیونها دلار برای ناتو، ایتالیا و نخستوزیرش حاضر نبودند که با جمهوری اسلامی ایران و تهدید هستهای بسیار جدی آن درگیر شوند.»
وی با متهم کردن متحدان اروپایی به بدعهدی در شرایط بحرانی افزود: «دهههاست که ما از آنها دفاع میکنیم، اما وقتی مورد آزمایش قرار میگیرند، برای دفاع از ما و بقیه جهان در میدان حضور ندارند؛ این اصلاً خوب نیست!»
ریشه اصلی این درگیریهای لفظی، مخالفت قاطع رم با پشتیبانی عملیاتی از ارتش آمریکا است. بر اساس گزارشها، دولت جورجیا ملونی اجازه استفاده از باندهای پروازی و فرودگاههای ایتالیا را به نیروهای آمریکایی نداده است؛ اقدامی که ترامپ آن را «یک دردسر بزرگ لجستیکی» برای واشنگتن توصیف کرد.
رئیسجمهور آمریکا همچنین مدعی شده است که ملونی تنها پس از آنچه وی «شکست نظامی ایران توسط آمریکا» خوانده، به دنبال ترمیم و احیای روابط با واشنگتن برآمده است. این اختلافات در حالی بالا گرفته است که طبق ماده 5 پیمان ناتو، کشورهای عضو تنها در صورت «حمله مسلحانه مستقیم» به یک عضو دیگر، ملزم به واکنش و مشارکت نظامی هستند.
تنش میان دونالد ترامپ و جورجیا ملونی، که در حاشیه اجلاس گروه هفت (G7) نیز با حواشی متعددی همراه بود، نمادی از یک اختلاف استراتژیک میان دو سوی اقیانوس اطلس است. مقامهای ارشد دولت آمریکا، از جمله جیدی ونس (معاون رئیسجمهور)، بارها کشورهای اروپایی را در موارد زیر مقصر دانستهاند:
ضعف مفرط در کنترل موج مهاجرت به قاره سبز
ناکافی بودن توان دفاعی مستقل و اتکای بیش از حد به بودجه ناتو
محدود کردن صداهای ملیگرا و وضع مقررات بازدارنده اقتصادی
این لفاظیهای تهاجمی که در «راهبرد امنیت ملی» واشنگتن نیز بازتاب داشته (و در آن به اروپا درباره خطر محو تمدنی هشدار داده شده است)، زنگ خطر را برای پایتختهای اروپایی به صدا درآورده است. اکنون بسیاری از تصمیمگیران اروپا در حال بازنگری جدی در وابستگیهای امنیتی و فناوری خود به آمریکا هستند و بحث درباره ضرورت تقویت توان دفاعی مستقل اروپا با جدیت بیشتری دنبال میشود.