به گزارش سرویس جامعه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، این چکمه که پنجرهای نادر به هنر، مد و زندگی روزمرهٔ مردمان کوچنشین آن دوران باز میکند، در مقبرههای یخی در دهههای میانی قرن بیستم و طی کاوشهای باستانشناسی در منطقهٔ کوهستانی آلتای (در مرز روسیه، مغولستان و قزاقستان) پیدا شد.
باستانشناسان آن را داخل یکی از مقبرههای بزرگ قومی به نام تپههای پازیریک کشف کردند. این تپهها، مقبرههای بزرگی بودند که قبایل کوچنشین سکایی برای بزرگان خود میساختند. داخل هر مقبره، محفظهای چوبی وجود داشت که جسد همراه با وسایل شخصی، لباس، جواهرات، اسب و حتی غذا در آن قرار میگرفت. پس از مراسم تدفین، مقبره با سنگ و خاک پوشانده میشد. آب باران به داخل نفوذ میکرد و به دلیل سرمای شدید کوهستان، به یخ تبدیل میشد. این یخ، مانند یک فریزر طبیعی عمل کرد و همهٔ اشیای ارگانیک را برای هزاران سال کاملاً حفظ کرد
دلیل اصلی حفظ شگفتانگیز چکمه، خاک یخزدهٔ دائمی کوههای آلتای است. در بیشتر نقاط جهان، چرم و پارچه خیلی سریع پوسیده میشوند، اما در این شرایط یخزده، اشیا میتوانند هزاران سال بدون تغییر بمانند.این محفظهٔ یخی، چکمه را مانند روز اول نگه داشت: رنگ، شکل، دوخت و حتی جزئیات تزئینی آن کاملاً سالم مانده است.
این چکمه از چرم نرم قرمز رنگ ساخته شده و با دقت و ظرافت بسیار تزئین شده است. صنعتگران سکایی آن را با مهرههای سیاه، کریستالهای درخشان، فویلهای فلزی و مهرههای شیشهای کوچک آراستهاند. یکی از جالبترین بخشهای چکمه، زیرهٔ آن است که با طرحهای هندسی زیبا پوشیده شده. معمولاً زیرهٔ کفشها ساده است، اما در این مورد، زیره هم تزئین شده و این موضوع بسیار نادر است.
بسیاری از پژوهشگران معتقدند این تزئینات زیبا روی زیره برای نشان دادن موقعیت اجتماعی صاحب چکمه بوده است. در زندگی کوچنشینی، مردم اغلب دور آتش روی زمین مینشستند یا زانو میزدند، بنابراین کف پا برای دیگران کاملاً دیده میشد. زنی که چنین چکمهٔ زیبایی داشت، احتمالاً از خانوادهٔ مهم و بانفوذ قبیله بوده است.هنوز مشخص نیست که این چکمه در زندگی روزمره استفاده میشده یا فقط برای مراسم تدفین دوخته شده بود.
برخی کارشناسان میگویند چون تقریباً هیچ نشانهای از ساییدگی ندارد، ممکن است مخصوص مراسم خاکسپاری ساخته شده باشد.امروز این چکمهٔ زیبا در موزهٔ دولتی هرمیتاژ در سنپترزبورگ نگهداری میشود و یکی از مشهورترین آثار مربوط به فرهنگ پازیریک به شمار میرود.
این کشف کوچک اما باشکوه، نه تنها مهارت بالای صنعتگران سکایی را نشان میدهد، بلکه تصویری زنده از زندگی پرجنبوجوش، هنر غنی و جامعهٔ سازمانیافتهٔ مردمان کوچنشین آلتای بیش از دو هزار سال پیش به ما ارائه میدهد.
