به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، لوئیس انریکه، سرمربی پاری سن ژرمن، تنها یک مربی بزرگ در فوتبال اروپا نیست؛ او پدری است که سنگینترین داغ زندگیاش را با سکوت و استقامت به دوش کشیده است. داستان تلخ زندگی او به دختر 9 سالهاش، شانا، برمیگردد؛ دختری که پس از ماهها مبارزه با بیماری، در نهایت از دنیا رفت و زندگی انریکه را برای همیشه تغییر داد.
اما آنچه این روایت را متفاوت میکند، نه فقط فقدان، بلکه نحوه مواجهه او با این فقدان است. انریکه در روزهای سخت پس از فوت دخترش میتوانست کنار بکشد، از فوتبال فاصله بگیرد و همه چیز را به شرایط سخت زندگیاش نسبت دهد؛ بهانههایی که برای هر انسانی قابل درک بود. اما او مسیر دیگری را انتخاب کرد؛ ماندن، جنگیدن و ادامه دادن.
او در یکی از پستهای احساسی خود برای دخترش نوشت: «تو ستارهای خواهی بود که مسیر خانوادهمان را روشن میکنی.» جملهای که به گفته نزدیکانش، تبدیل به نقطه اتکای روحی او شد. شانا برای انریکه فقط یک خاطره نیست؛ او به نمادی از امید، عشق و ادامه دادن تبدیل شده است.
انریکه بعدها در صحبتهایش تأکید کرد که نگاهش به زندگی پس از این اتفاق تغییر کرده است. او گفت: بسیاری مرگ دخترم را یک تراژدی میبینند، اما من خودم را خوششانس میدانم؛ چون 9 سال فرصت داشتم با او زندگی کنم و هزاران خاطره بسازم.
امروز، در پاری سن ژرمن، انریکه بیش از آنکه فقط برای افتخارات فوتبالی بجنگد، برای عهدی نانوشته میجنگد؛ عهدی که میان او و دخترش بسته شد. شانا دیگر در زمین نیست، اما به گفته خود او، به «یار دوازدهم» پدرش تبدیل شده است؛ حضوری نامرئی اما الهامبخش.
داستان لوئیس انریکه، داستان یک شکست نیست؛ روایت پدری است که در اوج درد، تصمیم گرفت زندگی را متوقف نکند.