به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، بوداپست امشب میزبان جشنی اسپانیایی خواهد بود؛ شهری که به مرکز توجه فوتبال اروپا و صحنه تقابل دو مربی اسپانیایی در فینال لیگ قهرمانان تبدیل شده است. برای نخستین بار در تاریخ این رقابتها، دو سرمربی اهل اسپانیا در دیدار پایانی روبهروی هم قرار میگیرند؛ اتفاقی که در عین حال با یک ویژگی جالب همراه است، چرا که هر دو هدایت تیمهایی غیر اسپانیایی را بر عهده دارند؛ قهرمانان لیگ فرانسه و انگلیس.
در یک سوی میدان، لوئیس انریکه 56 ساله از خیخون قرار دارد؛ مربی پاریسنژرمن و مدافع عنوان قهرمانی که به دنبال سومین جام لیگ قهرمانان در دوران مربیگری خود و دومین قهرمانی همراه با تیم پاریسی است. در سوی دیگر، میکل آرتتای 44 ساله از سنسباستین ایستاده؛ معمار بازسازی آرسنال که توپچیها را به دومین فینال لیگ قهرمانان تاریخ باشگاه رسانده و چهره این تیم را بهطور کامل دگرگون کرده است.
برای آرتتا، این مسابقه بزرگترین آزمون دوران مربیگریاش محسوب میشود؛ نخستین فینال بزرگ اروپایی در حالی که او با روحیهای بالا و پس از فتح لیگ برتر انگلیس، راهی مجارستان شده است؛ قهرمانیای که به 22 سال انتظار هواداران لندنی پایان داد. آرسنال همچنین با رکوردی بدون شکست پا به فینال گذاشته و هر نتیجهای در این مسابقه رقم بخورد، در نهایت یک مربی اسپانیایی جام را بالای سر خواهد برد.
ورزشگاه پوشکاش آرنا، که به افتخار فرنتس پوشکاش اسطوره فوتبال مجارستان و رئال مادرید نامگذاری شده، تنها میزبان یک فینال نیست؛ بلکه صحنه رویارویی دو مکتب متفاوت فوتبالی خواهد بود. همان تفاوتهایی که در مسیر دو تیم مقابل بایرن مونیخ و اتلتیکومادرید نیز دیده شد و در روزهای منتهی به مسابقه به محور اصلی بحثها تبدیل شده است.
پاریسنژرمن تحت هدایت لوئیس انریکه به تیمی تبدیل شده که بسیاری آن را تحسینشدهترین باشگاه حال حاضر فوتبال جهان میدانند؛ تیمی با فوتبال مستقیم، انتقالهای سریع، فشار بیامان، قدرت با توپ و بدون توپ و مشارکت کامل بازیکنان در کار تیمی. در این ساختار، همه میدوند و همه مسئولیت دارند. پروژه فوتبالی سرمربی اسپانیایی که نخستین قهرمانی اروپایی پاریسیها را رقم زد، حالا میتواند به تکرار آن افتخار منجر شود؛ افتخاری که در دوران لیگ قهرمانان تنها رئال مادرید زینالدین زیدان موفق به تکرار آن شده است.
آرسنال در سوی مقابل، تاریخی متفاوت دارد. هیچ تیم اروپایی به اندازه توپچیها بدون فتح جام، در لیگ قهرمانان بازی نکرده است؛ 225 مسابقه و هنوز بدون عنوان قهرمانی. حالا آرتتا با رؤیای ثبت یک دبل تاریخی لیگ برتر و لیگ قهرمانان پا به این فینال گذاشته تا خود را در کنار نامی چون آرسن ونگر قرار دهد؛ مربی فرانسویای که نخستین فرصت حضور در تیم اصلی آرسنال را در سال 2011 به او داد.
برای رسیدن به این هدف، آرسنال تمام توان خود را به میدان خواهد آورد. تیم لندنی فصل جاری لیگ قهرمانان را با مسیری درخشان و بدون شکست پشت سر گذاشته و از فوتبالی صرفاً زیبا و مالکانه به تیمی منسجمتر و مستحکمتر تبدیل شده است؛ تیمی که از ضربات ایستگاهی، بهویژه کرنرها، به یکی از مهمترین سلاحهای خود رسیده است.
آرسنال عملاً مفهوم ضربه کرنر را متحول کرده، هرچند پاریسنژرمن نیز در این زمینه دستوپا بسته نیست. آمارها حتی برتری تیم فرانسوی را نشان میدهد؛ پاریسیها در این فصل لیگ قهرمانان 10 گل از موقعیتهای ایستگاهی به ثمر رساندهاند، در حالی که سهم آرسنال هشت گل بوده است. از این تعداد، پنج گل پاریسنژرمن از روی کرنر ثبت شده و آرسنال سه بار از این مسیر به گل رسیده است.
در باشگاه آرسنال نیز انتقادهایی نسبت به برچسب «فوتبال کسلکننده» وجود داشت، اما قهرمانی در لیگ برتر بسیاری از این صداها را خاموش کرده است. با این حال، انتظار نمیرود هیچکدام از دو تیم از هویت فوتبالی خود فاصله بگیرند. لوئیس انریکه در پاریس ماشینی تقریباً بینقص ساخته؛ تیمی که اخیراً به کابوس نمایندگان انگلیس تبدیل شده است. لیورپول، استون ویلا، چلسی و حتی خود آرسنال در فصل گذشته برابر تیم فرانسوی ناکام ماندهاند.
در سوی دیگر، آرتتا با تیمی جاهطلب و تشنه افتخار به میدان میآید؛ تیمی که رؤیای پایان دادن به 139 سال انتظار برای فتح لیگ قهرمانان را در سر دارد. این مسابقه نهتنها نبرد دو مربی، بلکه تقابل بازیکنان اسپانیایی حاضر در دو اردو نیز هست؛ فابیان و درو فرناندس در پاریس و «آرسنال اسپانیایی» با حضور رایا، کپا، موسکرا، زوبیمندی و مرینو در لندن.
دو تیم قهرمان، دو مسیر متفاوت برای پیروزی و یک فینال تاریخی؛ دیداری که امسال با تغییری مهم برگزار میشود و برای بهبود تجربه هواداران و تسهیل بازگشت آنان، از ساعت 18 آغاز خواهد شد. در سکوهای بوداپست، هواداران پاریسنژرمن شعار «آله، آله لوئیس انریکه» سر خواهند داد و طرفداران آرسنال نیز سرود محبوب خود برای میکل آرتتا را خواهند خواند؛ شبی که فوتبال اسپانیا، فارغ از نتیجه، جشن خواهد گرفت.
