به گزارش سرویس ورزشی پایگاه خبری ساعدنیوز، نخستین گام تیم ملی فوتبال ایران در رقابتهای جام جهانی، فراتر از یک مسابقه فوتبال، آوردگاهی از چالشهای تاکتیکی، حواشی مربوط به روادید و میزبانی پرانتقاد ایالات متحده بود. در شرایطی که شاگردان امیر قلعهنویی با سیستم و رویکردی کاملاً متفاوت پا به میدان گذاشتند، تحلیلگران فوتبال نگاهی ویژه به دستاوردهای فنی و نقاط ضعف این مسابقه دارند.
در همین راستا، محمد برزگر، پیشکسوت نامآشنای باشگاه پرسپولیس و فوتبال ایران، در گفتگوی اختصاصی با ساعدنیوز، به واکاوی دقیق این دیدار پرداخته و زوایای پنهان تاکتیکی و فرامتنی این مسابقه را بررسی کرده است.

محمد برزگر با اشاره به تغییر فاز تاکتیکی تیم ملی، این اقدام را جسورانه اما نیازمند اصلاح توصیف کرد:
«راجعبه بازی تیم ملیمون که بامداد امروز برگزار شد، باید بگویم ما دیدیم بعد از مدتها آقای امیر قلعهنویی با یک رویکرد و سیستم تهاجمی، رو به جلو آمد و سیستم چهار-چهار-دو (4-4-2) را مد نظر داد. ما در این سالیان چنین چیزی ندیده بودیم و این نشان میداد که سرمربی تیم ملی میخواست برای کسب هر سه امتیاز بازی عمل کند.»

با وجود رویکرد تهاجمی، تیم ملی در فاز دفاعی دچار تزلزل شد. برزگر با اشاره به باگهای تاکتیکی در میانه میدان، از عملکرد هافبکهای تدافعی انتقاد کرد و جای خالی یک مدافع باتجربه را کلیدی دانست:
«تیم به حالت 4-4-2 بازی کرد و بالاخره باگهای مختلفی هم داشت؛ از یک طرف خوب بود و از طرف دیگر در بحث نتیجهگیری ما حتماً باید نیوزیلند را شکست میدادیم. مسئله این است که ما در این سیستم، دو هافبک داشتیم به معنی "هافبک هولدر" (نگهدارنده) که پست شماره 6 بازی میکنند؛ یکی از آنها حتماً باید منطقه را خالی نمیکرد و جلوی مدافعان میماند. یکی از عواملی که گل خوردیم، سوای اشتباهات فردی، این بود که جلوی خط دفاعی ما خالی شد و بازیکنان حریف آنجا توپ را گرفتند، چرخیدند و ضربه زدند.»
وی در ادامه گفت:
«به نظرم نبودِ حسین کنعانیزادگان که میتوانست به عنوان یک بازیکن خوب، بینالمللی و باتجربه عمل کند، آنجا حس شد. او با شجاع خلیلزاده سالیان سال در کنار هم بازی کردهاند و از لحاظ هماهنگی، حضور این دو نفر میتوانست بسیار تأثیرگذار باشد.»

یکی از درخشانترین بخشهای تحلیل این پیشکسوت فوتبال، تمجید ویژه از عملکرد ستاره سمت راست تیم ملی بود. برزگر با هیجان خاصی از فرم ایدهآل رامین رضاییان صحبت کرد:
«نکتهای که حتماً باید بگویم، فوتبال بینظیر رامین رضاییان بود. من در این سالیان چنین فوتبالی از ایشان ندیده بودم و بسیار عالی کار کردند؛ چه زمانی که توپ را پس گرفتند، چه زمانی که خودشان اضافه شدند و گل زدند، و چه پاس گل بینظیری که دادند.»

حواشی جام جهانی تنها به مستطیل سبز ختم نمیشود. کارشکنیها در صدور روادید و خستگی مفرط کاروان ایران، صدای منتقدان را درآورده است. برزگر با تایید این فشارهای روانی و فیزیکی خاطرنشان کرد:
«میدانم تیم ملی آنجا اذیت شده است؛ آمریکا واقعاً میزبانی بدی داشته. خیلی از بچهها و تیمها اذیت شدند، مخصوصاً تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران. اما بچهها باید بدانند دعای خیر خیلی از ایرانیها پشت سرشان و بدرقه راهشان است.»
وی در نگاهی کلی به تورنمنت افزود:
«به نظر من از همین اول باید اسم این مسابقات را "جام شگفتیها" بگذاریم؛ چون همه تیمها پرقدرت آمدهاند. تیمی مثل کیپورد که با پانصد هزار نفر جمعیت آمده، مقابل اسپانیا به تساوی صفر-صفر میرسد و نشان میدهد روی روال خوبی کار کردهاند.»
بخش پایانی صحبتهای محمد برزگر در، فراتر از مستطیل سبز، به نمادها و پیامهای فرهنگی این حضور بینالمللی اختصاص داشت. وی با اشاره به تصاویر مخابره شده از سکوها و بازیکنان گفت:
«همین که شاهد بودیم بچهها سرود ملی کشورمان را چقدر خوب فریاد زدند و پرچم به اهتزاز درآمد، بسیار ارزشمند است. به اهتزاز درآمدن پرچم ایران در خاک آمریکا، تصاویر کودکان بیگناه، تصاویر کودکان شهید میناب و پرچم مظلومان فلسطین، همه نشانه یک کار بزرگ و عظیم از جبهه مقاومت است. اینها نشانه قدرت، عظمت و غرور ما ایرانیها بود.»

برزگر در پایان، با نگاهی به بازی حساس پیشرو مقابل بلژیک ابراز امیدواری کرد:
«فوتبال بازی اتفاقات است. تیم ما ترمیم میشود، بچهها با جو بیشتر آشنا میشوند و شرایط بهتر خواهد شد. آقای قلعهنویی مربی باتجربهای هستند، حتماً بسته به آنالیزها تغییراتی ایجاد میکنند و به بهترین شکل از نفرات بهره میبرند. آرزوی موفقیت برای ایشان، کادر فنی و بچههای تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران داریم.»