به گزارش سرویس ورزش ساعدنیوز، منصوریان در این گفتوگو با لحنی صریح و انتقادی، از نادیده گرفته شدن زحمات و افتخاراتش سخن گفته و تاکید کرده است که احساس میکند قدر تلاشهایش را در ایران ندانستهاند. او این بیتوجهی را یکی از دلایل اصلی تصمیمش برای رفتن عنوان کرده است.
در بخش دیگری از صحبتها، او به حاشیههایی درباره دوربینهای امنیتی و واکنشهای پیرامون آن اشاره میکند؛ موضوعی که به نظر میرسد در شکلگیری فضای تنشآلود این گفتوگو نقش داشته است. همین اشارهها، روایت او را از یک دلخوری شخصی فراتر برده و به یک اعتراض علنی تبدیل میکند.
جمعبندی حرفهای منصوریان این است که اگر فضای فعلی برای قدردانی از او تغییر نکند، ترجیح میدهد مسیر حرفهایاش را بیرون از ایران ادامه دهد. این اظهارات، در صورت تأیید و پیگیری بیشتر، میتواند به یکی از خبرسازترین واکنشهای او در ماههای اخیر تبدیل شود.
خواهران منصوریان، شامل شهربانو، سهیلا و الهه، از چهرههای سرشناس و پرافتخار ورزش ووشو در ایران هستند که مسیر حرفهای خود را از شهر سمیرم آغاز کردند. این سه خواهر با پشت سر گذاشتن سختیهای فراوان در دوران نوجوانی و با تکیه بر اراده و تلاش مستمر، توانستند به یکی از موفقترین خانوادههای ورزشی در تاریخ ووشوی ایران و جهان تبدیل شوند. آنها در طول سالهای فعالیت خود، موفق به کسب مدالهای متعدد در مسابقات قهرمانی جهان، بازیهای آسیایی و جامهای جهانی شدهاند و نام خود را به عنوان قهرمانان صاحبنام در سبک ساندا مطرح کردهاند.
علاوه بر موفقیتهای فنی در میادین ورزشی، داستان زندگی شخصی و چالشهای مسیر حرفهای خواهران منصوریان به دلیل مستندسازیهای رسانهای و حضور فعالشان در فضای مجازی، بازتاب گستردهای در جامعه ایران داشته است. روحیه جنگندگی، صراحت در بیان و اشتراکگذاری تجربیاتِ سخت و شیرینِ ورزشی، آنها را به شخصیتهای محبوبی تبدیل کرده است که نه تنها به عنوان الگوهای ورزشی برای نسل جدید ووشوکاران شناخته میشوند، بلکه همواره حضور پررنگی در اخبار و حواشی رسانهای کشور نیز دارند.
شما درباره تصمیم شهربانو منصوریان برای ترک ایران چه نظری دارید؟
