به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، محسن چاوشی از آن دسته خوانندگانی است که بخش مهمی از آثارش را با روایت احساسات عمیق و تجربههای انسانی همراه میکند. در یکی از ترانههای او نیز مفهوم وطن با زبانی ساده اما احساسی به تصویر کشیده شده است؛ ترانهای که در آن ایران تنها یک سرزمین نیست، بلکه خانهای است که خانواده، خاطره، عشق و هویت را در خود جای داده است.
پدرم اینجا و مادرم اینجا و وطنم ایرانه
آخه من کجا برم؟ همهجا جز اینجا واسه من زندانه
عشق من اینجا و پسرم اینجا و اهل کردستانه
مرده و زندهٔ من تشنهلب دنبال خاک خوزستانه
آخه من کجا برم؟ رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا مؤذنزاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
بچهٔ غمگین شط خرمشهرم که تموم دنیام قد آبادانه
دلتنگم، خونهٔ دلخونم، مسته سرخی خورشید غروب هرمزگانه
من غریبم همهجا، مثل ابر پاییز همهجا میبارم
اما تو خاک خودم موندن و مردنمو بیشتر دوست دارم
آخه من کجا برم؟ رمضوناش رنگ ربنای مست شجریان باشه
یا مؤذنزاده اذان افطارش جادوی خلوتی شهر تهران باشه
چاوشی، خون تو و مردم تنهاتم
تکیه کن به قلب تا ابد همراتم
چاوشی، خون تو و مردم تنهاتم
تکیه کن به قلب تا ابد همراتم
محسن چاوشی حسینی، خواننده، آهنگساز، ترانهسرا و تنظیمکننده نامآشنای موسیقی ، هشتم مردادماه سال 1358 در خرمشهر متولد شد. او یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان موسیقی پاپ و راک ایران به شمار میرود که با صدای منحصربهفرد، سبک خاص و انتخابهای متفاوت هنری، جایگاه ویژهای در میان مخاطبان موسیقی پیدا کرده است.
علاقه چاوشی به موسیقی از سالهای نوجوانی شکل گرفت. او پس از دریافت دیپلم حسابداری و گذراندن دوران خدمت سربازی، فعالیت حرفهای خود را در عرصه موسیقی آغاز کرد و در سال 1382 نخستین آلبوم خود با نام «نفرین» را منتشر کرد. مسیری که با تلاش، خلاقیت و پشتکار ادامه یافت و سرانجام در سال 1387 با انتشار آلبوم مجاز «یه شاخه نیلوفر»، نام او بیش از پیش بر سر زبانها افتاد.
یکی از ویژگیهای برجسته آثار چاوشی، توجه ویژه او به مضامین اجتماعی، انسانی و مذهبی است. ارادت قلبی او به اهلبیت (ع) در بسیاری از آثارش نمایان است؛ آثاری که با صدایی پرشور و احساسی، عشق و دلدادگی به خاندان عصمت و طهارت را به گوش مخاطبان رساندهاند.
اگر قرار باشد فقط با یک جمله، ایران را توصیف کنید، چه مینویسید؟ جملهتان را در کامنتها با ما به اشتراک بگذارید.
