به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، در پی حملات و درگیریهای اخیر، جامعه هنری کشور نیز از ترکشهای این بحران در امان نمانده و چندین تن از هنرمندان سرشناس سینما، تلویزیون و موسیقی ایران، خانه و کاشانه خود را در پی انفجارها و حملات موشکی از دست دادهاند؛ حادثهای تلخ که اگرچه در برخی موارد بهخیر گذشته و تلفات جانی به همراه نداشته، اما خسارات مادی و معنوی جبرانناپذیری به خاطرات و زندگی این هنرمندان وارد کرده است.
در ادامه، جزئیات خسارات وارد شده به منازل چهار هنرمند کشورمان را میخوانید:
در پی حملات شبانه دشمن به منطقه پاسداران در تاریخ 17 اسفندماه، خانه مارال فرجاد، بازیگر سینما و تلویزیون، دچار آسیب شدید شد. طبق گزارشهای دریافتی، این حمله موجبات خسارت 70 درصدی به منزل این هنرمند را فراهم آورده و ملک مذکور اکنون نیازمند بازسازی کامل است.
یک صدمه غیرجانی: خوشبختانه به دلیل اینکه مارال فرجاد از ماهها پیش جهت مداوای بیماری خود در خارج از کشور اقامت دارد، در زمان حادثه در منزل حضور نداشته و به وی و خانوادهاش آسیب جانی وارد نشده است.
کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده برجسته تار و سهتار، از دیگر هنرمندانی است که سقف بالای سرش را در این نبردها از دست داده است. برخلاف برخی هنرمندان مانند مریم معترف که خانهشان تنها نیاز به مرمت دارد، خانه کیوان ساکت به طور کامل تخریب شده است.
منزل این هنرمند که در ابتدای کوچه احمدپور و دقیقا دیوار به دیوار در ورودی زندان اوین قرار داشت، در پی حمله به این بخش از تهران به طور صددرصدی ویران شد.
سهیلا جوادی، طراح چهرهپرداز و بازیگر تئاتر و سینما (همسر زندهیاد علی سلیمانی)، جزئیات تکاندهندهای از انفجار محل سکونت خود در حوالی خیابان ملک-فریمان روایت کرد:
زمان حادثه: ساعت 3 بامداد روز سهشنبه 18 فروردین.
علت خسارت: حمله دشمن صهیونیستی-آمریکایی به کنیسه یهودیان در آن منطقه و اصابت موج شدید انفجار به ساختمان مسکونی وی.
وضعیت جانی: خانم جوادی در آن لحظه در خانه تنها بوده و به شکلی معجزهآسا صدمه جانی ندیده است.
وی با ابراز تاسف از دست رفتن یادگاریهایش گفت: «از دست رفتن برخی وسایل شخصی و یادگاریها برایم بسیار تلخ است، اما خوشبختانه بخشی از یادگارهای مربوط به مرحوم علی سلیمانی هنوز سالم مانده است.»
خانه حمید گلی، بازیگر محبوب برنامههای کودک (عمو فیتیلهایها)، نیز در جریان "جنگ رمضان" به طور کامل تخریب شد. وی با تشریح حال و هوای آن شب دلهرهآور گفت:
در روز دوم یا سوم نبرد، در حالی که با همسر و دو پسرم مشغول صرف شام بودیم، صدای انفجارهای مهیبی برخاست. لرزهها به دلیل سازه خاص منطقه بسیار شدید بود.
بلافاصله پس از حمله اول، حملات بعدی آغاز شد. در آن لحظه بر اساس غریزه، همسر و فرزندانم را صدا زدم تا سریعاً روی زمین دراز بکشند.
پس از آن، موج انفجار باعث کنده شدن در و پنجرهها، خرد شدن شیشهها و پر شدن فضا از گرد و خاک شد.
