به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، پرواز همای و جابر بهار مست در این نماهنگ از ایران به عنوان سرزمین دیرپای همواره سرافزار و سرزمینی که مردم آن هرگز خائنان به وطن را از یاد نخواهند برد، یاد میکنند.
توی جنگ رستم شما شغادید شما منشا شاخه های فسادید
شما ارزون وطن میفروشین شما همونید که تن میفروشید
وطن غرق خونه شما ها برقصید
شما دخترای میناب رو دیدید اونایی که مردن توی خوابو دیدید؟
غم مادرای بیتابو دیدید ؟
قدرت همینه به فکر دوامه یکی با نظامه یکی با شاهزاده که به فکر انتقامه
ماها اهل جنگ با جهان نیستیم شمایید که دارید ترورو می کنید
شما بنده دیو و ابلیس هستید که رستم خودش دخلتونو میاره
این نماهنگ با استفاده از نمادهای اسطورهای شاهنامه، بهویژه تقابل رستم و شغاد، روایتی اعتراضی و میهنمحور ارائه میدهد. در متن اثر، «شغاد» نماد خیانت، فساد و کسانی است که منافع شخصی یا سیاسی خود را بر منافع وطن ترجیح میدهند، در حالی که «رستم» نماد مردم ایران و نیرویی است که در نهایت بر خیانت و تباهی غلبه خواهد کرد. ترانه با اشاره به رنجها و زخمها، از جمله شهادت دختران میناب و اندوه مادران داغدار، بر دردهای مردم تأکید میکند و همزمان از گروههایی که به دنبال قدرت، انتقام یا خشونت هستند انتقاد میکند. پیام اصلی نماهنگ این است که ایران سرزمینی کهن و سرافراز است و مردمش نه خیانت به وطن را فراموش میکنند و نه در برابر ظلم و فساد سکوت خواهند کرد؛ بلکه سرانجام با تکیه بر هویت تاریخی و ملی خود بر آن غلبه خواهند یافت.