به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، در روزهای اخیر، اظهارات علیرضا اصغری، کارشناس ارشد حقوق و عضو سامانه جامع داوری ایران، درباره برگزاری مجالس مذهبی و روضه در منزل محمدرضا گلزار و شقایق فراهانی، بازتاب گستردهای در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی داشته است. او در گفتوگویی با رسانه تصویری «آن» ضمن انتقاد از قضاوتهای عجولانه و انتشار شایعات پیرامون زندگی شخصی هنرمندان، تأکید کرد که این مراسمها ریشه در باورها و اعتقادات شخصی برگزارکنندگان دارد و نباید دستاویزی برای حاشیهسازی یا برداشتهای نادرست قرار گیرد.
این مشاور امور حقوقی با اشاره به شناخت نزدیک خود از محمدرضا گلزار، وی را فردی دغدغهمند در کارهای خیر توصیف کرد. اصغری تاکید کرد که مجالس روضه در منزل این هنرمند با حضور جمعی از دوستان نزدیکش برگزار میشود
اصغری در بخش دیگری از صحبتهای خود به شخصیت مذهبی شقایق فراهانی پرداخت. او ضمن اشاره به استمرار این هنرمند در برگزاری مراسمهای مذهبی از جمله روضهخوانی در شبهای قدر و سفرهای ماهانه به کربلای معلی، بر خلوص نیت او تأکید کرد.
او با روایت خاطرهای از مشارکت شقایق فراهانی در پروژههای صلح و سازش پروندههای قضایی (قصاص) افزود: «حضور ایشان در این پروندهها و تأثیری که بر روند سازش داشتند، بدون هیچگونه چشمداشت مالی صورت گرفت؛ اقدامی که نشان از عمق باورهای قلبی او دارد.»
محمدرضا گلزار خود را فردی معتقد به اسلام معرفی کرده و اعتقادات مذهبیاش را نسبتاً علنی بیان میکند. او سابقه تدریس معارف اسلامی و بینش اسلامی در کلاسهای کنکور را دارد و بارها در مصاحبهها و صحبتهای عمومی از اهمیت نماز، دعا، ذکر خدا و توکل سخن گفته است. گلزار تأکید دارد که «آدم بیاعتقاد هیچچیز در زندگیاش ندارد»، از نمازهای نیمهشب و دعاخوانی شخصیاش قبل از کنسرتها گفته و ارادت خاصی به امام رضا (ع) نشان میدهد. او مردم را به حفظ اعتقاد و عمل به عبادات تشویق میکند و اعتقادات دینی را بخش مهمی از زندگی شخصی و حرفهای خود میداند.
شقایق فراهانی در مقایسه با گلزار کمتر درباره جزئیات اعتقادات شخصیاش صحبت کرده است. او به عنوان بازیگری که در ایران فعالیت میکند، به قوانین مذهبی کشور احترام میگذارد و در سال 2019 با حجاب به کربلا سفر کرده است. شقایق حجاب را جزء اصول و قوانین کشور دانسته و در فیلمها و برنامهها گاهی با پوششهای مذهبی ظاهر شده است.
اگر چهرهای که همیشه از او تصویری متفاوت در ذهن داشتید، ناگهان با روایتی از فعالیتهای مذهبی و خیرخواهانهاش روبهرو شوید، نگاهتان تغییر میکند یا همچنان معتقدید نباید درباره زندگی شخصی افراد قضاوت کرد؟ نظر شما چیست؟