به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، این ویدیو با نگاهی نقادانه به سریالهایی نظیر «گل سنگ» اشاره میکند که اگرچه در ابتدا زنی مدیر، مستقل و تصمیمگیرنده را به تصویر میکشند، اما به تدریج با پیشرفت قصه، این قدرتِ عمل را از او سلب میکنند. در این الگو، زن در بزنگاههای داستانی به «مقصر» تبدیل میشود و خیانتهای مردانه به حاشیه رانده میشوند. این روند باعث میشود زنان حتی در متنوعترین ژانرهای داستانی نیز از داشتن عاملیتِ واقعی در سرنوشت خود و محیط اطرافشان بازمانند.
در تحلیل ارائه شده، مشکل اصلی نه کمبودِ تصویرِ زنان، بلکه «تکرارِ الگویِ قربانی-مجرم» دانسته شده است. این کلیشهسازی باعث میشود مخاطب با شخصیتی روبرو نباشد که بتواند به عنوان یک قهرمانِ واقعی، ساختارِ زندگی خود را تغییر دهد و در برابر فشارهای غیرمنطقی بایستد. در نتیجه، این تولیدات علیرغم تلاش برای جذب مخاطب، همچنان از ارائه تصویریِ پیشرو از زنان که بتواند مسیر داستان را به دست بگیرد، ناکام ماندهاند.
این نقد در نهایت با طرح این پرسش کلیدی به پایان میرسد که چرا پس از گذشت سالها، هنوز جایِ خالیِ یک «زنِ قهرمان و تأثیرگذار» در این سریالها احساس میشود؟ پیامِ نهفته در این گفتار، دعوت از سازندگان برای عبور از کلیشههای سنتی و خلقِ زنانی است که به جایِ ایفایِ نقشِ صرف در ماجراهای مردانه، به معنای واقعی «صاحبِ قصه» خود باشند و بتوانند کنشهای منطقی و سازندهای در بطنِ روایت ارائه دهند.
«به نظر شما مهمترین مانع برای خلق شخصیتهای زنِ قهرمان در سینمای ایران چیست؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.»