به گزارش سرویس هنرورسانه ساعدنیوز، همه چیز از یک سوال ساده اما عمیق شروع شد. وقتی قیاسی از تفاوت دهههای زندگی و حس و حال عبور از مرز چهل سالگی میپرسد، منتظر یک شوخی یا تکه کلام بامزه از علی صادقی هستیم؛ اما پاسخ او، جریان گفتگو را کاملاً عوض میکند. صادقی با لحنی آرام و چشمانی که دیگر آن شیطنت همیشگی در آنها دیده نمیشود، دست روی نقطهای میگذارد که شاید کابوس پنهان بسیاری از ما باشد: تحلیل رفتن زمان و کمرنگ شدن دلخوشیها.
آقای بازیگر در این ویدیو اعتراف میکند که وقتی روزگار به کام آدم نباشد و بد بگذرد، دیگر فرقی نمیکند بیست سالت باشد یا پنجاه سال. حقیقت تلخی که او به زبان میآورد، فراتر از یک گپوگفت ساده است؛ این یک رویارویی با واقعیتِ گذر عمر است. او صادقانه میگوید با اینکه تلاشش را میکند تا به او خوش بگذرد، اما در نهایت واقعیت زندگی چیز دیگری است و آن حس رضایت درونی مدتی است که گم شده است. تماشای این نسخه از علی صادقی، مخاطب را با این سوال مواجه میکند که پشت خندههای قاب تلویزیون، چقدر تنهایی و خستگی پنهان شده است؟
حرفهای علی صادقی چقدر روی شما اثر گذاشت؟ به نظر شما هم سن فقط یک عدده یا واقعاً بعد از چهل سالگی نگاه آدم به دنیا تلختر و عمیقتر میشه؟ توی دیدگاه برامون بنویسید که چطور با روزهای بیحوصلگی و خستگی زندگی کنار میاید؟
