به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، امیرمهدی ژوله، نویسنده و بازیگر، در گفتگویی جدید به بازتابهای گسترده ویدیو ویرالشدهاش در برنامه عادل فردوسیپور پرداخت؛ همان ویدیویی که در آن گفته بود: «ما با ستارههای خارجی همسرنوشت نیستیم؛ آنها ببرند فستیوال دارند، ما در نهایت بوق میزنیم! چرا غصه حذف امباپه را بخورم وقتی با جت شخصیاش به ویلایش میرود؟»
ژوله با خنده به واکنش جالب پیمان قاسمخانی به این ویدیو اشاره کرد و گفت:
«پیمان گفت این چه شر و وری بود گفتی؟! آدم اولش متأثر میشود، اما سه دقیقه بعد که فکر میکند، میگوید این چه حرفهایی بود؟!»
این طنزنویس در ادامه با نقد بسترهای تفریحی در جامعه، به چالشهای تاریخی فرهنگ شادی در ایران پرداخت. او با مرور خاطرات بامزه خود از بردهای تاریخی تیم ملی برابر استرالیا و آمریکا، از نبود یک الگوی درست برای جشنهای جمعی در گذشته گفت. با این حال، ژوله فوتبال را فراتر از یک ورزش معمولی دانست و آن را به مثابه یک «اثر دراماتیک و سینمایی» توصیف کرد؛ پدیدهای حیاتی که بهویژه برای اقشار کمدرآمد، بیماران و افراد آسیبپذیر جامعه، سهم بزرگی در ایجاد دلخوشی و امید دارد.
امیرمهدی ژوله فعالیت حرفهای خود را از اوایل دهه 1380 آغاز کرد. او ابتدا بهعنوان فیلمنامهنویس در تلویزیون شناخته شد و در خلق مجموعههای طنز پرمخاطب با کارگردانانی مانند مهران مدیری نقش داشت. از آثار مشهور او در حوزه نویسندگی میتوان به سریالهایی مانند «شبهای برره»، «باغ مظفر»، «مرد هزارچهره» و «قهوه تلخ» اشاره کرد که از موفقترین کمدیهای تلویزیونی ایران محسوب میشوند.
ژوله بعدها وارد عرصه بازیگری و استندآپ کمدی شد و با حضور در برنامههایی مانند «خندوانه» به شهرت بیشتری رسید. او در فیلمها و آثار سینمایی و نمایش خانگی نیز نقشآفرینی کرده و در آثاری مثل «شیشلیک» و «سامورایی در برلین» حضور داشته است.
فکر میکنی فوتبال هنوزم میتونه یه "دلخوشی" برای فراموش کردن مشکلاتمون باشه، یا واقعاً شدیم تماشاچیِ خوشبختی و پولِ ستارههای فوتبال؟