به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، این روزها صنعت برنامهسازی در شبکه نمایش خانگی، بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر «اقتصاد توجه» و تبوتابِ وایرال شدن در فضای مجازی قرار گرفته است. الگویی مخرب که در آن، گفتگوهای عمیق، چالشهای هوشمندانه و فرمهای جذاب جای خود را به پرسشهای بیربط، حاشیهای، شخصی و گاه خجالتآور دادهاند. سوالاتی که هدفشان نه آگاهیبخشی، بلکه ایجاد شوک، سکوتهای سنگین و ساختن یک کلیپ 15 ثانیهای برای اکسپلور اینستاگرام است.
نمونهی بارز این رویکرد را میتوان در مصاحبهی اخیر مهیار حسن (مجری برنامه «درجام») با المیرا دهقانی دید. در این گفتگو، مجری با طرح پرسشهای بیمحتوا و مداخلهجویانه درباره کارهای زیبایی و محل زندگی میهمان، او را در موقعیتی کلافهکننده قرار میدهد؛ تا جایی که دهقانی صریحاً نسبت به بیمحتوا بودن این سوالات اعتراض کرده و میگوید: «نمیفهمم چرا یکسری سوالها رو میپرسی؟»
این سکوتهای طولانی و واکنشهای تعجببرانگیز، نشانهی موفقیتِ یک گفتگو یا جسارت مجری نیست؛ بلکه زنگ خطری برای ابتذالِ فرم مصاحبه است. برنامهسازی حرفهای نیازمند جسارتِ اندیشهورزانه و طراحی سوالات هوشمندانه است، نه وارد کردن شوکهای بیاساس به میهمانی که به اعتبار بستر رسانه روی آن صندلی نشسته است.
المیرا دهقانی فعالیت هنری خود را از سال 1388 با تئاتر در شیراز آغاز کرد. او که دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته صنایع غذایی است، پس از مهاجرت به تهران برای ادامه تحصیل، مسیر بازیگری خود را به صورت جدیتر دنبال کرد و با بازی در مجموعههای تلویزیونی پرمخاطبی چون همهچیز آنجاست، هشت و نیم دقیقه و بهویژه نقشآفرینی درخشانش در نقش «یاسمن» در سریال لحظه گرگ و میش به شهرت زیادی رسید. دهقانی با حضور موفق در آثار سینمایی نظیر پرویز خان و سیاهباز و همچنین سریالهای شبکه نمایش خانگی مانند خسوف و شریک جرم، توانایی خود را در ایفای نقشهای متنوع و چالشبرانگیز به اثبات رسانده است.
اگر جای المیرا دهقانی بودید، به این سوالها پاسخ میدادید یا مثل او اعتراض میکردید؟
