به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، ارزش واقعی و احترام اصیل انسانها حاصل سن، ظاهر یا ادعاهای ظاهری نیست، بلکه برخاسته از «باطن، زلال بودن روح و منش واقعی وجودی» آنهاست.
روزبه حصاری با اشاره به گذر زمان و سفید شدن موهایش، پیامی صریح و پرانگیزه خطاب به نسل جدید مطرح کرد. وی در بخشی از این گفتگو اظهار داشت:
«من یک پیغام مهم برای نسل جدید دارم... ریشهای من هم دارد سفید میشود و این روزها اثراتش مشخص است. همیشه به برادرزادهام میگویم اگر روزی به تو گفتم به ریش سفیدم احترام بگذار، تف کن تو صوتم! چرا که ریش سفید، ریشِ مرده است. این را از این بابت میگویم که ریش سفید به خودیِ خود احترامی ندارد؛ این قلب سفید، روح سفید و انرژی سفید است که شایسته احترام است.»
در سویی دیگر، رضا علیپور نیز با موضعی مشابه، ملاکهای ظاهر محور برای سنجش بزرگی افراد را زیر سوال برد و گفت:
«هر بزرگیای لزوماً احترام ندارد. بزرگی نه به سن و سال است، نه به موی سفید و نه حتی به چهار تا کتاب خواندن! بزرگیِ واقعی، تنها و تنها به 'وجود' و منشِ یک شخص بستگی دارد.»
هر دو چهره تأکید دارند که احترام باید بر پایه اصالت درونی و انرژی مثبت افراد کسب شود، نه صرفاً به واسطه گذشت زمان و سفید شدن مو.
💬 دیدگاه شما چیست؟
آیا با این تحلیل موافقید که «احترام» کیفیتی ساختنی و مبتنی بر اخلاق و منش است، یا معتقدید سن، سال و تجربه به خودیِ خود باید جایگاهی ویژه و مصون از نقد داشته باشد؟
👇 نظرات و تجربیات خود را در بخش دیدگاهها با ما و سایر مخاطبان به اشتراک بگذارید؛ به نظر شما «بزرگیِ واقعی» یک انسان در چیست؟
