به گزارش سرویس هنرورسانه ساعدنیوز، آخرین تصاویر از اکبر عبدی در بیمارستان، به یکی از دردناکترین و در عین حال ارزشمندترین یادگارهای سینمای ایران تبدیل شده است. بازیگری که برای بیش از چهار دهه، حافظه جمعی چند نسل از ایرانیان را با نقشآفرینیهای بینظیرش گره زد، در آخرین روزهای حیاتش نیز روحیه والا و دوستداشتنی خود را حفظ کرده بود. او روی تخت بیمارستان، حتی با وجود تحمل رنج بیماری، دست از شوخیهای دلنشین برنداشت.
در این ویدیوی کوتاه اما پرخاطره، حضور مسعود دهنمکی در کنار استاد عبدی و گفتگو درباره پروژهها و «اخراجیها»، یادآور لحظات شیرین همکاریهای گذشته این دو بود. عبدی با همان لحن کنایهآمیز و صمیمیاش، از روزهای سخت و خستگی روزگار گفت، اما باز هم ترجیح داد آخرین تصویر ثبتشده از او در ذهن مردم، لبخند و امید باشد؛ ویدیویی که حالا پس از درگذشت او، ارزشی صدچندان یافته است.
با درگذشت اکبر عبدی، سینمای کمدی ایران یکی از نابغهترین و غریزیترین بازیگران تاریخ خود را از دست داد. از نقشآفرینی ماندگارش در «مادر» و «آدمبرفی» تا خاطرهسازی با «اجارهنشینها» و «اخراجیها»، او همواره ثابت کرد که هنر واقعی در قلب مردم جریان دارد. شوخیهای او روی تخت بیمارستان، اکنون به تلخترین یادگاری مبدل شده که نشان میدهد او تا آخرین لحظه، «آقای خنده ایران» باقی ماند.
اکبر عبدی آقاباقر (4 شهریور 1339 – 2 مرداد 1405) بازیگر و کارگردان بود. او برای تنوع در نقشهایش و بازی در فیلمهای کمدی شهرت داشت.او دارندهٔ نشان درجه یک فرهنگ و هنر بود. عبدی فعالیت خود را از اواخر دههٔ 1350 آغاز کرد. و از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما بوده است که با مجموعهٔ تلویزیونی باز مدرسم دیر شد (1362) شناخته شد.او برای نقشآفرینی در مادر (1368) و خوابم میآد (1390) برندهٔ دو جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شده بود.
کدامیک از نقشهای ماندگار استاد اکبر عبدی بیشتر در خاطرتان حک شده است؟ برای شادی روح این اسطوره کمدی یه قلب براش بفرست.
