التماس‌های شهره سلطانی برای طلاق از شوهرش بلافاصله پس از عقد!/ شعله عشق شهره سلطانی نسبت به بهروز خیلی سریع خاموش شد!

به گزارش سرویس هنر و رسانه پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، شهره سلطانی، بازیگر و کارگردان باسابقه سینما، تلویزیون و تئاتر، در اظهاراتی صریح و شنیدنی، جزئیات ناگفته‌ای از ماجرای ازدواج خود با بهروز پناهنده را روایت کرد؛ روایتی جذاب و عجیب از عشق، تردید و پایداری که توجه بسیاری از مخاطبان را به خود جلب کرده است.

از کارگردانی تئاتر تا نگاه‌های رازآلود

شهره سلطانی با اشاره به شروع این آشنایی گفت: «سال 1383 مشغول کارگردانی تئاتری به نام پرنده باز باغ مادر بودم. تمام بازیگران زن بودند و تنها یک بازیگر مرد حضور داشت؛ کسی به نام بهروز پناهنده. از همان زمان متوجه نگاه‌های خاص و رفتار متفاوت او شدم. دیگران می‌گفتند او از تو خوشش می‌آید، اما من با خودم می‌گفتم خب بیاید، خیلی‌ها ممکن است خوششان بیاید!»

وی ادامه داد: «پس از آن پروژه، بهروز پناهنده هرازگاهی جلوی تئاتر شهر دیده می‌شد، زنگ می‌زد، تبریک تولد و مناسبت‌ها را می‌گفت و مرا به دیدن نمایش‌هایش دعوت می‌کرد. اگرچه من هیچ‌گاه به دیدن تئاترهایش نرفتم، اما انگار همه‌جا حضور داشت و پیش خودم می‌گفتم چرا هر جا می‌روم او را می‌بینم؟!»

شرط غیرمنتظره برای ازدواج: «اگر راست می‌گویی همین امروز!»

سلطانی درباره نقطه عطف این رابطه روایت کرد: «8 سال از اولین همکاری‌مان گذشته بود که مرا به یک شام دعوت کرد. من قبول نکردم و گفتم اگر راست می‌گویی مرا به صبحانه دعوت کن! سر صبحانه ناگهان به من گفت: با من ازدواج می‌کنی؟ پیش خودم گفتم چقدر پررو! اما گفتم اجازه بده یک ماه فکر کنم.»

وی افزود: «یک ماه و دو روز بعد زنگ زدم و گفتم: اگر می‌خواهی با من ازدواج کنی، همین امروز باید ازدواج کنی! او گفت امروز که نمی‌شود، اما من اصرار کردم و فکر می‌کردم اگر مردش باشد قبول می‌کند. سرانجام راهی محضر شدیم؛ در حالی که نه خانواده او رسیده بودند و نه خانواده من! بهروز رفت از دم در دو شاهد آورد و خطبه عقد خوانده شد.»

پشیمانیِ چند ساعت بعد و درخواست طلاق!

نکته جنجالی صحبت‌های شهره سلطانی، اتفاقات درست پس از خوانده شدن عقد بود. او می‌گوید: «بعد از عقد، من رفتم سر کار و در زمان تنفس (آنترآکت) زنگ زدم به بهروز و گفتم: تو رو خدا بیا مرا طلاق بده! من اصلا نمی‌دانم چرا با تو ازدواج کردم! اما بهروز خندید و گفت: دست به مهره بازی است، دیگر نمی‌شود و من طلاق‌بده نیستم!»

13 سال پایداری و صبوری

سلطانی در پایان با لحنی عاطفی و قدردان از همسرش یاد کرد و گفت: «اکنون نزدیک به 13 سال از آن روز می‌گذرد. در این سال‌ها روزهای بسیار سختی را گذراندیم. مطمئنم هر کس دیگری جای بهروز بود نمی‌توانست مرا تحمل کند، اما او پای من ایستاد. شاید در جوانی ایده‌آل‌های دیگری داشتم، اما امروز می‌دانم ایده‌آل یک مرد، دقیقاً مثل بهروز است؛ مردی صبور، هنرمند و بسیار بزرگ. او امروز بهترین رفیق، بهترین همراه و بهترین همسر دنیا برای من است و از ته دل دوستش دارم.»

📌 شما درباره این ماجرا چه فکر می‌کنید؟ آیا ازدواج‌های غیرمنتظره و تصمیم‌های هیجانی می‌توانند به یک زندگی پایدار و موفق تبدیل شوند؟ نظرات و تجربیات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما به اشتراک بگذارید!