به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز، جواد خواجوی با مرور خاطرات دوران دبستان خود عنوان کرد که از سن هفت سالگی و هم‌زمان با شروع مدرسه، به دلیل عارضه در پا ناچار بوده از زانو تا کمر سازه و تجهیزات فلزی با خود حمل کند. به گفته او، یک قطعه فلزی 20 سانتی‌متری نیز در میان پایش قرار داشته که راه رفتن را برایش به چالشی روزمره بدل می‌کرد. این شرایط جسمی نزدیک به 6 سال—یعنی از پایه اول ابتدایی تا دوم راهنمایی—ادامه داشت.
او با اشاره به ورودش به جامعه در آن سال‌ها گفت که دیگران به او به عنوان یک فرد معلول نگاه می‌کردند و با عناوینی چون «آدم‌آهنی» قضاوتش می‌کردند. خواجوی بیان کرد که این نگاه‌ها موجب شد او کم‌کم از جمع آدم‌ها فاصله بگیرد و به دنیای تنهایی و ارتباط با اشیا، درختان کوچه، حیوانات و خیال‌پردازی پناه ببرد. او تأکید کرد هرچند آن روزها تلخ و رنج‌آور بودند، اما همان انزوا و دنیای ذهنی، بستر رشد خلاقیت و موفقیت‌های هنری امروزش را شکل داد.
جواد خواجوی (زاده 24 خرداد 1371) کمدین، صداپیشه و بازیگر است. او فعالیت هنری خود را با تئاتر و نویسندگی چند قسمت از برنامه دیرین دیرین آغاز کرد. در آبان 1396 با دوبله و صداگذاری ویدئوهای طنز در فضای مجازی به شهرت رسید. سپس به برنامه خندوانه دعوت شد و چندین کلیپ فوتبالی در جام جهانی 2018 را صداگذاری کرد. وی با بازی در سریال‌های تلویزیونی سرباز (1396)، نوروز رنگی (1399)، محرمانه، و مجموعه نمایش خانگی یاغی (1401) و رئالیتی‌شو شب‌های مافیا (1400) به عنوان بازیگر شناخته شد.
نظر شما درباره این روایت چیست؟ به نظر شما چگونه رفتارهای اطرافیان و نوع نگاه جامعه می‌تواند سرنوشت یک کودک را به سمت انزوا یا شکوفایی هدایت کند؟ تجربیات و دیدگاه خود را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.
