به گزارش سرویس چندرسانه‌ای ساعدنیوز، محمدرضا هدایتی در بخشی از صحبت‌های خود با مرور خاطرات دوران کودکی و نوجوانی‌اش، از تأثیر عمیق زاهدان بر شکل‌گیری شخصیت و علاقه‌اش به هنر سخن گفت و تأکید کرد: «من در زاهدان ساخته شدم.»
این بازیگر با اشاره به شرایط زندگی در آن سال‌ها توضیح داد که بازیگری برایش چیزی فراتر از یک حرفه بود؛ دنیایی که می‌توانست روی صحنه آن به تمام آرزوهای دست‌نیافتنی‌اش برسد و برای لحظاتی از سختی‌ها و فقر زندگی فاصله بگیرد.
هدایتی در بخش دیگری از صحبت‌هایش با بیان اینکه در میان قاچاقچیان بزرگ شده است، به نگاه متفاوت خود نسبت به آدم‌ها اشاره کرد و گفت وقتی بزرگ‌تر شد، از خودش پرسید منش و رفتار آن افراد چه تفاوتی با کسانی دارد که در مناطق نزدیک‌تر به مرکز کشور زندگی می‌کنند؟
او همچنین با یادآوری روزهای کودکی در زابل گفت که در آن دوران چوپانی می‌کرده و در کارهای کشاورزی از شخم زدن زمین و بذرپاشی گرفته تا برداشت محصول مشارکت داشته است.
اما در دل همان روزهای پرمشقت، جرقه عشق به بازیگری و موسیقی در وجودش روشن شد. هدایتی با اشاره به موسیقی بومی منطقه گفت ملودی‌هایی که در کودکی شنیده، هنوز در ذهنش باقی مانده‌اند و حتی امروز نیز می‌توانند در فعالیت‌های هنری‌اش به کار بیایند.
به نظر شما سختی‌های دوران کودکی چقدر می‌توانند در موفقیت و شکل‌گیری شخصیت یک هنرمند تأثیرگذار باشند؟ شما محمدرضا هدایتی را بیشتر با بازیگری می‌شناسید یا خوانندگی؟
