به گزارش سرویس چندرسانه‌ای ساعدنیوز، در فرهنگ عامه ایرانی، باورها و خرافات گوناگونی درباره دوخت‌ودوز وجود داشته است که یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها، بدشگون دانستن دوختن دکمه لباس در حالی است که لباس هنوز بر تن فرد قرار دارد.
قدیمی‌ترها معتقد بودند دوختن چیزی روی لباسِ پوشیده‌شده ممکن است به بسته شدن زبان، گره خوردن کارها یا حتی تنگ شدن روزی تعبیر شود. در این نگاه نمادین، سوزن و نخ فقط ابزار دوخت‌ودوز نبودند؛ بلکه گره زدن و محکم کردن چیزی روی بدن، با گره خوردن امور زندگی ارتباط پیدا می‌کرد.
اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شد! در برخی روایت‌های عامیانه، برای خنثی کردن این بدیمنی، راهکارهایی عجیب پیشنهاد می‌شد؛ از جمله اینکه هنگام دوختن دکمه، تکه‌ای نخ را در دهان بگذارید یا تا پایان دوخت سکوت کنید. البته این روش‌ها صرفاً بخشی از باورهای شفاهی و فولکلور هستند و هیچ پشتوانه علمی برای اثرگذاری آن‌ها وجود ندارد.
یکی از توضیحات منطقی درباره شکل‌گیری این منع، خطر فرو رفتن سوزن در بدن هنگام دوختن لباس روی تن است. در گذشته که امکانات روشنایی و ابزارهای امروزی در دسترس نبود، این کار می‌توانست به آسیب جسمی منجر شود. شاید همین خطر واقعی، در گذر زمان با روایت‌های خرافی و هشدارهای نسل‌های گذشته درآمیخته باشد.
شما هم از مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌هایتان چنین باور عجیبی شنیده‌اید؟ اگر دکمه لباستان کنده شود، آن را همان‌طور که به تن دارید می‌دوزید یا حتماً لباس را از تن درمی‌آورید؟ خاطرات و باورهای قدیمی خانواده‌تان را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.
