به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری ساعدنیوز، این کشفیات که در نزدیکی شهر ولفنبوتل بهدست آمدهاند، نشان میدهند منطقهای که پیشتر از نظر باستانشناسی کماهمیت تلقی میشد، در واقع طی هزاران سال بارها محل سکونت و استفاده انسان بوده است.
پیش از آغاز عملیات ساختوساز، مقامات محلی دستور انجام یک بررسی پیشگیرانه باستانشناسی را تحت نظارت اداره میراث فرهنگی نیدرزاکسن صادر کردند.
بین اوت 2024 تا سپتامبر 2025، باستانشناسان نزدیک به 92٬800 متر مربع از این منطقه را بررسی کردند و در نهایت 412 پدیده یا ساختار باستانی را ثبت نمودند.
از مهمترین یافتههای اولیه، بقایای دو خانه نسبتاً سالم متعلق به فرهنگ سفال نواری (Linearbandkeramik) بود که به میانه هزاره ششم پیش از میلاد بازمیگردد.
این سازهها نمایانگر نخستین جوامع کشاورزی در نیدرزاکسن هستند و اطلاعات ارزشمندی درباره نحوه استقرار، ساختوساز و سازماندهی فضای زندگی در جوامع اولیه کشاورز ارائه میدهند.
این محوطه همچنین شواهدی از فعالیت انسانی در سدههای پس از دوره نوسنگی ارائه داده است.باستانشناسان نشانههایی از سکونت در سدههای نخست میلادی را شناسایی کردند، از جمله گودالهایی غیرمعمول که در آنها بقایای دفن سگها، سفالهایی ساختهشده با تکنیکهای متاثر از روم و اشیای فلزی بهصورت منظم قرار داده شده بودند.
یکی از اشیای بسیار نادر این دوره، شانهای تقریباً سالم و سهلایه از قرن چهارم تا پنجم میلادی است که با نقوش دایرهای و میخهای برنزی تزئین شده است. نمونههای مشابه معمولاً بهدلیل رسم سوزاندن مردگان بهصورت قطعات شکسته یافت میشوند، بنابراین این نمونه اهمیت ویژهای دارد.
مهمترین کشف بهطور غیرمنتظره در جریان آمادهسازی پی یک توربین بادی رخ داد. باستانشناسان مجموعهای فشرده از اشیای ساختهشده از برنز و مواد آلی را شناسایی کردند. با توجه به شکنندگی این مجموعه، متخصصان آن را بهصورت یک بلوک کامل همراه با خاک اطرافش به آزمایشگاه منتقل کردند تا بهدقت بررسی شود.
تحلیلها نشان داد که این مجموعه یک گنجینه جواهرات متعلق به عصر برنز است که به حدود 1500 تا 1300 پیش از میلاد بازمیگردد و احتمالاً به دستکم سه زن با جایگاه اجتماعی بالا تعلق داشته است.
این مجموعه شامل گردنبندهای یقهای تزئینشده، بازوبندهای مارپیچی، زیورآلات فلزی نازک و سنجاقهایی با سر دیسکی است؛ عناصری که همگی از ویژگیهای فرهنگ مادی طبقات ممتاز در اروپای عصر برنز بهشمار میروند.
در مرکز این گنجینه، گردنبندی متشکل از بیش از 156 مهره کهربایی قرار دارد؛ عنصری نادر و چشمگیر که ارزش ویژهای به این مجموعه میبخشد. اهمیت این کشف تنها به یک شیء خاص محدود نمیشود، بلکه در ترکیب منسجم کل مجموعه نهفته است.
چنین گنجینههایی معمولاً بهعنوان دفنهای هدفمند تفسیر میشوند که میتوانند با آیینهای مذهبی، هویت اجتماعی یا نمایش جایگاه نخبگان مرتبط باشند.
کهربا که احتمالاً از منطقه دریای بالتیک بهدست آمده، در اروپا پیشاتاریخی مادهای بسیار ارزشمند بوده است. پژوهشها نشان میدهد که این ماده در شبکههای مبادلاتی دوربرد نقش داشته و مناطق شمال اروپا را حتی به سرزمینهایی دور مانند بینالنهرین مرتبط میکرده است.
در این چارچوب، گردنبند کشفشده تنها یک شیء منفرد نیست، بلکه بخشی از یک نظام گستردهتر نمادین و مادی است که در آن اعتبار اجتماعی، تجارت و باورهای فرهنگی در هم تنیدهاند.
این نخستین گنجینه عصر برنز در دامنه شمالی هارتس از سال 1967 تاکنون است و نکته مهمتر اینکه تنها نمونهای است که با استانداردهای علمی مدرن کاوش شده است.
