به گزارش سرویس چند رسانه ای ساعدنیوز، این کشف از مهمترین یافتههای باستانشناسی سالهای اخیر در رومانی به شمار میرود و حتی ممکن است دیدگاه پژوهشگران درباره زمانبندی و سیر تحول عصر برنز در این کشور را تغییر دهد.
این گنجینه توسط یک جوینده آماتور دارای مجوز در تپهای دورافتاده در منطقه «مارجینیا پادوری» پیدا شد. او پس از حفاری در عمق حدود 25 سانتیمتری زمین، ابتدا به یک شیء آهنی تزئینی برخورد که به شکل چرخ ارابه ساخته شده و تصویر یک پرنده روی آن قرار داشت. سپس دو چرخ مشابه دیگر در کنار آن پیدا شد. در میان این اشیا، سه حلقه طلایی مارپیچی بزرگ نیز قرار داشت که در ابتدا دستبند تصور میشدند. علاوه بر این، دو تبر مفرغی و یک دستبند یا بازوبند مفرغی نیز در مجموعه کشف شدند.
نحوه قرارگیری اشیا نشان میدهد که این گنجینه بهصورت تصادفی از بین نرفته یا گم نشده است. گردنبندهای طلایی عمداً پیچیده و در فضایی کوچک قرار داده شده بودند. سه قطعه آهنی چرخمانند نیز به گونهای در اطراف آنها چیده شده بودند که گویی از گنجینه محافظت میکردند و یک دستبند مفرغی در پایینترین بخش گودال قرار داشت. بررسیهای بعدی مشخص کرد که حلقههای طلایی در واقع دستبند نبودهاند، بلکه گردنبندهای بزرگ و سنگینی بودهاند که برای جا گرفتن در فضایی کوچک، محکم پیچیده شده بودند. باستانشناسان احتمال میدهند این اشیا درون جعبهای قرار داشتهاند که در طول هزاران سال از بین رفته است.
یکی از گردنبندهای طلایی دارای نقشهای کوبیدهشدهای است که شباهت زیادی به طرحهای شناختهشده روی سفالهای عصر برنز دارد. در مقابل، شکل برخی دیگر از اشیا یادآور نمونههای نقرهای متعلق به دورههای متفاوت تاریخی است. همین ترکیب غیرمعمول از مواد، سبکهای هنری و سنتهای تزئینی، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده و پرسشهای تازهای درباره منشأ و تاریخ این گنجینه ایجاد کرده است.
وجود تبرهای کوچک مفرغی و چرخهای آهنی نیز بر پیچیدگی ماجرا افزوده است. باستانشناسان معتقدند این اشیا ممکن است دارای مفاهیم نمادین یا آیینی بوده باشند، یا اینکه نشانه جایگاه اجتماعی بالای مالک گنجینه محسوب شوند. همچنین احتمال دارد این مجموعه بخشی از دارایی ارزشمند یک فرد یا یک جامعه کوچک بوده که عمداً در مکانی امن پنهان شده است.
در حال حاضر دو فرضیه اصلی درباره علت دفن این گنجینه مطرح شده است. نخست اینکه اشیا به عنوان نذری یا هدیهای آیینی در مکانی مقدس دفن شده باشند. فرضیه دوم این است که گنجینه در دورهای پرتنش و ناامن پنهان شده باشد؛ زمانی که ساکنان منطقه برای محافظت از ثروت خود در برابر جنگ، مهاجرت اجباری یا تهدیدهای دیگر، آن را زیر خاک مخفی کردهاند.
یابنده گنج طبق قانون، کشف خود را به اداره فرهنگ استان پراهووا گزارش داد. بر اساس قوانین رومانی، افرادی که آثار تاریخی را به شکل قانونی کشف و تحویل دهند، میتوانند تا 45 درصد ارزش برآوردشده اثر را به عنوان پاداش دریافت کنند. اشیای کشفشده اکنون در موزه باستانشناسی پراهووا نگهداری میشوند و کارشناسان در حال بررسی ترکیب فلزی و شیوه ساخت آنها هستند.
یکی از مهمترین پرسشهای پژوهشگران این است که طلای بهکاررفته در این گردنبندها از کجا استخراج شده است. اگر منشأ طلا مناطق دوردست باشد، این موضوع میتواند نشانه وجود شبکههای گسترده تجارت در دو سوی رشتهکوههای کارپات در هزاران سال پیش باشد.
تعیین تاریخ دقیق این آثار هنوز آسان نیست، زیرا ویژگیهای آنها میتواند به اواخر عصر برنز یا حتی آغاز عصر آهن تعلق داشته باشد. به همین دلیل باستانشناسان قصد دارند حفاریهای بیشتری در محل انجام دهند. جالب آنکه فرد کاشف هیچ نشانهای از سکونتگاه، گورستان یا نیایشگاه پیشاتاریخی در اطراف محل کشف مشاهده نکرده است؛ موضوعی که راز دفن این گنجینه ارزشمند را پیچیدهتر و جذابتر میکند.
ساعدنیوز در فضای مجازی
