به گزارش سرویس روانشناسی ساعدنیوز، همه ما عادت کردهایم عشق را با هیجان، دلتنگی و جملات عاشقانه بسنجیم؛ اما معجونی نگاه متفاوتی دارد. او معتقد است عشق بدون «احترام» اصلاً معنایی ندارد. در واقع، احترام همان ستون فقرات و اسکلت اصلی است که به رابطه شکل و دوام میدهد. وقتی احترام از بین برود، احساسات هرچقدر هم که عمیق باشند، مثل یک ساختمان بدون اسکلت، با کوچکترین جرقهای فرو میپاشند. این یک زنگ خطر بزرگ برای همه ماست که گاهی به بهانه صمیمیت، مرزهای احترام را در هم میشکنیم.
شاید عجیبترین و انگیزشیترین بخش این گفتگو، اشاره به یک سنت قدیمی آسیایی باشد؛ سنتی که میگوید: «با همسرتان، حتی پس از سالها زندگی مشترک، مثل یک مهمان محترم رفتار کنید.» چرا؟ چون ما همیشه برای مهمان، بهترینِ خودمان هستیم؛ باادبترین، صبورترین و باگذشتترین. چطور میشود که غریبهها سزاوار این احترام و ملایمت هستند، اما شریک زندگی ما که تمام لحظاتش را با ما شریک شده، از آن بیبهره بماند؟ این تغییر زاویه دید، دقیقاً همان چیزی است که میتواند معجزه کند.
حقیقت این است که زمان میگذرد و آن هیجانهای اولیه روزهای نخستین رابطه، کمکم جای خود را به واقعیتهای زندگی میدهند. در این میان، تنها چیزی که رابطه را زنده، پویا و انگیزشی نگه میدارد، احترامی است که دو طرف برای رویاها، شخصیت و وجود یکدیگر قائل هستند. احترام گذاشتن به معنای دور شدن یا رسمی رفتار کردن نیست، بلکه به معنای ارزش دادن به حضور کسی است که انتخاب کرده در کنار ما بماند.
حالا شما بگویید؛ به نظر شما هم احترام واجبتر از عشق است، یا فکر میکنید بدون عشق، احترام فقط یک فرمالیته سرد و بیروح است؟ آیا تجربه کردهاید که از بین رفتن احترام، چطور یک رابطه عاشقانه را نابود میکند؟ نظرتان را برای ما بنویسید.
