به گزارش سرویس دانشگاه پایگاه خبری ساعدنیوز، روند رو به رشد جمعیت جهانی در سده اخیر به طور فزآیندهای افزایش یافته است که این امر باعث رویارویی این جمعیت با کمبود موادغذایی شده است. در واکنش به این کمبود، فعالیتهای انسانی باعث از دست رفتن منابع طبیعی و آلودگی بیشتر محیط زیست شده است. بنابراین بشر باید به دنبال راهی باشد که غذای بیشتر و با کیفیت بالاتر در اختیار مردم قرار دهد که به دنبال آن محیط زیست نیز حفظ شود.
کشاورزی سنتی نیز محدودیتهای خاص خود را دارد. از جمله، محدودیت بازار آزاد، محدودیت منابع طبیعی و محدودیت منابع ژنتیکی است که در سده اخیر تقریباً از حداکثر پتانسیل ژنها در کشاورزی سنتی استفاده شده است. از این رو دانشمندان به دنبال راهی بودند که بر این محدودیتها غلبه کنند.
کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی کشاورزی علمی روشی است که شامل هر نوع استفاده تلفیقی از علوم بیوشیمی، میکروبیولوژی و مهندسی میشود به منظور نائل شدن به استفاده صنعتی از فعالیت میکروارگانیسمها، سلولهای کشت شده و اجزا متعلق به آنها به طوریکه به صورت کنترل شده از عوامل بیولوژیک نظیر میکروارگانیسمها یا اجزای سلولی استفاده شود. بنابراین بیوتکنولوژی شامل هر تکنیکی است که از میکروارگانیسمهای زنده یا بخشی از آنها با هدف تولید و تغییر فرآوردههای خاص استفاده میکند تا حیوانات و گیاهان را بهبود بخشیده یا میکروارگانیسمها را برای مصارف خاص توسعه دهند.
طول دوره کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی کشاورزی بطور متوسط دو سال و حداکثر سه سال میباشد. هر سال تحصیلی شامل دو نیمسال است و در هر نیمسال 17 هفته کامل آموزشی وجود دارد.
تعداد واحدهای درسی دوره کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی 32 واحد است. که 18 واحد آن دروس اصلی که شامل (بیوشیمی-میکروبیولوژی عمومی-ژنتیک مولکولی مقدماتی-هورمونهای گیاهی و تمایز بافت ها-ریز ازدیادی و کشت بافت های گیاهی-بیوتکنولوژی گیاهی مقدماتی-مهندسی ژنتیک) 7 واحد دروس اختیاری و 1 واحد سمینار و 6 واحد پایان نامه می باشد.
در اکثر رشته های کشاورزی از جمله بیوتکنولوژی تحقیقات گسترده ای مبتنی بر استفاده از روش ها و تکنولوژی های جدید صورت می گیرد که در جهان در حال توسعه روز افزون بوده لذا ضرورت تریبت افرادی مسلط بر دانش بیوتکنولوژی کاملا محرز است.
فارغ التحصیلان رشته کارشناسی ارشد رشته بیوتکنولوژی می توانند:
در پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران و یا در مرکز ملی تحقیقات مهندسی ژنتیک و مؤسسات تحقیقاتی دیگر به امر پژوهش مشغول شوند، به برنامه ریزی و هدایت امور اجرایی در زمینه بیوتکنولوژی کشاورزی و یا به تدریس دروس مربوط به بیوتکنولوژی و علوم وابسته در آموزشکده ها و دانشکده های کشاورزی و یا به جمع آوری، شناسایی، حفظ و نگهداری میکروارگانیسمهای مرتبط با بخش کشاورزی در بانک سلولی بپردازند. برای اجرای پروژهها و طرحهای تحقیقاتی حول محور تولید فراورده های بیولوژیک مورد استفاده در بخش کشاورزی و صنایع وابسته به آن از جمله سموم بیولوژیک، کودهای بیولوژیک و فراورده های با ارزش مورد استفاده در صنعت غذا، مشغول به کار شوند.
