بازی و شادی بخش جدایی ناپذیر و لازمه زندگی کودکان است. کودکان با بازی کردن به شناخت خود و محیط اطراف خود می رسند؛ همچنین خلاقیت هایشان شکوفا و قابل شناسایی می شود. در شهرستان کوهرنگ از توابع استان چهارمحال و بختیاری که ساکنین آن، بیشتر از ایلات و عشایر بختیاری متشکل هستند، اوقات فراغت کودکان با کار و محرومیت همراه شده است. تابستان ها همزمان با بازگشت عشایر مهاجر به موقعیت جغرافیایی اصلی خود، رنگ و بویِ زندگی کودکان زیر سایه «زردکوه» تغییر می کند. مستند پیش رو، بیانگر تأثیر فرهنگ غنی بختیاری در تفریحات محدود کودکان است که عدم توزیع مناسب امکانات، باعث شده که به کمترین ها تن دهند. دامداری در کوه و صحرا، اکتفا به کتابخانه کوچک سیار، خدمات محدود کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تنها دلخوشی کودکان بختیاری است.
