انتخاب اسم کیا برای کودک

کیا یکی از نام های پسرانه ی اصیل ایرانی – گیلکی به معنای بزرگ، حاکم، مرزبان، پاکیزه، نگهبان و پهلوان می باشد. به حاکم و بزرگان گیلان و مازندران اطلاق می شود. برای مشاهده معنی کامل نام کیا و کلمات مشابه این اسم، ادامه این مطلب را مطالعه نمایید.

اطلاعات اسم کیا

جنسیت: پسر
نام به انگلیسی: kiya
عدد ابجد: 31
تلفظ به فارسی: کيا
تلفظ نام به انگلیسی: /kiyā/
ریشه نام: فارسی

معنی اسم کیا

1- بزرگ 2- صاحب و خداوند 3- پادشاه، حاکم و مرزبان 4- پهلوان
در گویش مازنی به معنای بزرگ و شریف است.
دارای معانی متعدد می باشد مانند پادشاه، سلطان، حاکم، فرمانروا، والی، سرور و بزرگ، حرمت، عزت، آبرو
عنوان برخی از حکام و رؤسای طبرستان و گیلان در قدیم بوده است.
در زبان لری به معنای ” چه کسانی ” است.
برخی از سادات گیلان که سلطنت آن را به دست داشته اند، کیا و کارکیا می نامیدند تا به جایی رسید که به حاکم و رئیس ده نیز کیا اطلاق می نموده اند.
حاکم گیلان و از بزرگان گیلان و مازندران
کیا نیز به معنای مرزبان است که زمین دار باشد به عبارتی پادشاه کوچک را گویند.
پهلوان را هم کیا می گویند.
به معنی پاکیزه ولطیف هم می باشد.
به معنی دهقان نیز است.
این کلمه در اصل فارسی می باشد اما منشأ آن گیلان است.

معنی اسم کیا در ثبت احوال

۱- (در قديم) پادشاه، سلطان، حاكم، فرمانروا، والي؛ ۲-(به مجاز) سرور و بزرگ؛ ۳- (به مجاز) حرمت، عزت، آبرو؛ ۴- (اَعلام) عنوان بعضي از حكام و رؤساي طبرستان و گيلان در قديم.

توضیحات تکمیلی برای معنی اسم کیا

معنی اسم کیا در فرهنگ فارسی عمید :[مجاز] بزرگ، صاحب، خداوند، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان.
معنی اسم کیا در فرهنگ معین :بزرگ، سرور، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان.
معنی اسم کیا در فرهنگ فارسی :بزرگ، صاحب، خداوند، پادشاه، حاکم، مرزبان، پهلوان کیایی، بزرگی، فرمانروایی، والی (مطلقا )، حاکم والی طبرستان و گیلان از بزرگان گیلان و مازندران (خصوصا) توضیح این کلمه حتی بر علما اطلاق شده مانند کیاهراسی معاصر غزالی، بزرگ، سرور، [ گویش مازنی ] /kiaa/ از خاندان های شهرستان کردکوی، پیشوند یا پساوندی که به همراه نام بزرگان، سرداران و سادات می آمده است، شریف.
معنی اسم کیا در لغت نامه دهخدا :به معنی کی است که پادشاه بزرگ جبار باشد، پادشاه بزرگ، کی و پادشاه بزرگ، مجازاً به معنی عموم حکام و فرماندهان آمده، حاکم و والی مطلقاً، بعضی سادات گیلان را نیز که سلطنت گیلان بوده کیا و کارکیا می خوانده اند تا به جایی رسیده که به حاکم و رئیس ده نیز کیا اطلاق می نموده اند، حاکم و والی طبرستان و گیلان.