به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، گلسا دختری 16 ساله است که به همراه خانواده اش در شهری کوچک در اطراف تهران زندگی می کند.او بیشتر اوقات خود را با گروهی از دوستانش می گذراند.یک روز آنها تصمیم می گیرند تا دست به اقدامی هیجان انگیز بزنند؛اقدامی که پیامدهای غیرمنتظره ای در پی خواهد داشت و از کاری صرفاً سرگرم کننده و هیجان انگیز، به دردسری پیچیده تبدیل می شود.اتفاقاتی که رخ می دهد، از اساس دیدگاه گلسا نسبت به زندگی را تغییر می دهد…
« درساژ » فیلمی شخصیت محور است که داستان دختری را در سالهای دوران نوجوانی اش روایت می کند. فیلم بطور خلاصه قرار است روایتگر داستان نسلی باشد که متفاوت از سبک و سیاق دهه های گذشته در ایران، زندگی خود را پیش گرفته اند. نسل نوجوانی که می خواهند متفاوت از دیگران باشند و زندگی خودشان را با آرزوها و خواسته هایشان پیش ببرند. تصویری که از این نسل در « درساژ » به مخاطب ارائه می شود، تصویر واضحی به شمار می رود اما زمانی که از پوسته گذر کرده و به لایه های بعدی فیلم می رسیم، ایرادات زیادی به چشم می خورد.این ایرادات در وهله نخست به شخصیت پردازی گلسا باز می گردد که فیلمساز تعریف دقیقی از آن ارائه نداده است. او مانند دختران نوجوان امروزی، با ظاهری مشخص در جامعه ظاهر می شود و رفتارهای شخصی اش نیز یادآور سرکشی های رایج دوران نوجوانی است. او از اینکه تحت کنترل پدر و مادر خود باشد بیزار است و در جمع دوستانش نیز برای اینکه بتواند خودی ثابت کند، اقداماتی انجام می دهد که لزوماً منجر به برتری نمی گردد و برای او مشکلات بسیاری به همراه دارد. اما این تنها وجه بیرونی شخصیت گلسا را برای تماشاگر به تصویر می کشد و در باطن، ما دلیل و انگیزه های گلسا را برای رفتارهایش متوجه نمی شویم.اسب مورد علاقه او که رابطه عاطفی عمیقی بین آن دو برقرار است، می تواند مفاهیم مختلفی از جمله دوری از اجتماع و تنهایی و البته مباحث عمیق روانشناسی در خصوص ارتباط انسان و اسب را تداعی نماید. اما این مفاهیم هرگز به درستی در طول داستان بیان نمی شوند و به واقع مشخص نمی شود که گلسا چرا در بخش های مختلف فیلم شخصیت های متفاوتی دارد. در واقع شخصیت پردازی او در طول داستان دستخوش تغییرات بسیاری می شود که در مبحث " سیر تحول " در فیلمنامه نویسی نمی گنجد و بی مناسبت با فضای داستان شکل می گیرد. عدم توجه به جزئیات شخصیت پردازی گلسا سبب می شود تا تماشاگر هم او را جدی نگیرد و او را در حد و اندازه یک تصویر کلی از نوجوانان امروز ایران در نظر بگیرد که قرار است پیامی را به تماشاگر بدهد. فیلم در عین حال موقعیت ها و داستانک های دیگری هم را هم مطرح می کند که از فقر و نداری گرفته تا رفاه و تقابل این دو با یکدیگر، می خواهد اشاره ای هم به تبعیض ها در شکل گیری شرایط گلسا داشته باشد که کارایی لازم را ندارد.شایان ذکر است که در قاب بندی های سینمایی « درساژ » نیز ایراداتی به چشم می خورد که باعث تعجب است. در برخی از سکانس های فیلم زاویه دید مخاطب با سوژه هماهنگ نیست و جزئیات زیادی از تصویر خارج از کادر است و نسبت سوژه با قاب یکی نیست. از این دست مشکلات فنی نیز در « درساژ » به چشم می خورد اما از جهت آنکه فیلم نخستین تجربه فیلمسازی بادکوبه به شمار می رود، می توان این ایرادات را کمرنگ تر کرد. هرچند که بادکوبه ابداً با سینما و تلویزیون بیگانه نیست و از همان دوران کودکی در این عرصه فعالیت کرده است. می توان از بازی نگار مقدم به عنوان یکی از نکات مثبت فیلم یاد کرد. چهره و میمیک های صورت او، به خوبی در خدمت شخصیت گلسا بوده و او را برای تماشاگر ملموس کرده است. این در حالی است که دیگر بازیگران مطرح فیلم از جمله علی مصفا و شبنم مقدمی درخشش چندانی در طول داستان ندارند و پرداخت مناسبی هم از شخصیت شان شکل نمی گیرد.« درساژ » می خواهد روایتگر داستان نسل نوجوان کشور باشد که دنیای شان کمتر درک شده و یاغی تر از نسل گذشته به شمار می روند. اما این روایت تنها یک پوسته ظاهری دارد و بصورت خلاصه وضعیت چند خطی بیان شده است. برای روایت سینمایی نیاز به بسط و گسترش قصه و تحلیل شخصیت هاست و این اتفاقی است که در « درساژ » رخ نمی دهد. فیلم نمی تواند تحلیل مناسبی از وضعیت نوجوانان داشته باشد و صرفاً با طرح چند خلاصه موضوع قصد دارد به مخاطبش تلنگری بزند.
جایزه ویژه هیئت داوران برلین 2018
جایزه بهترین بازیگر زن شانگهای 2018
جایزه بهترین فیلم پارسی استرالیا 2018
جایزه ویژه داوران رشد 1397
جایزه بهترین فیلم اول سینه ایران تورنتو 2018
جایزه بهترین فیلمنامه سینه ایران تورنتو 2018
نامزد بهترین فیلم اول برلین 2018
نامزد بهترین فیلم اول شانگهای 2018
منتخب فستیوال گرانادا 2018
منتخب فستیوال سیدنی 2018
منتخب فستیوال نیو اوریزون 2018
منتخب فستیوال ملبورن 2018
منتخب فستیوال ساخالین 2018
منتخب فستیوال پیونگ یانگ 2018
منتخب فستیوال کپنهاگن 2018
منتخب فستیوال عرب فیلم فستیوال 2018
منتخب فستیوال سینه یوروپ 2018
منتخب فستیوال جنایت و مکافات ترکیه 2018
منتخب فستیوال الِ کینو 2018
پویا بادکوبه متولد سال 1983 در تهران است و سالها به عنوان سازنده برنامه های کودک و نوجوان به فعالیت پرداخته است. او بعدها پس از اتمام تحصیلات در رشته های طراحی گرافیک و تئاتر، به عرصه تبلیغات ورود کرد و بصورت حرفه ای در این حوزه مشغول به کار شد. « درساژ » نخستین تجربه کارگردانی بادکوبه به شمار می رود.
علی مصفا، شبنم مقدمی، هوشنگ توکلی ،علیرضا ثانی فر،علیرضا آقاخانی ،سیامک ادیب،جلال فاطمی ،لویی سیفی ،یسنا میرطهماسب ،باسط رضایی، به آفرید غفاریان ،شایان فصیح زاده، رامبد مطلبی و با معرفی نگار مقدم
نویسنده ی فیلمنامه: حامد رجبی
کارگردان: پویا بادکوبه
مشاور کارگردان: کامبوزیا پرتوی
مدیر فیلمبرداری: اشکان اشکانی
طراح صحنه: کیوان مقدم
صدابردار: وحید مقدسی
مهدی صالح کرمانی
طراح گریم: محمود دهقانی
طراح لباس: سارا سمیعی
ژانر :اجتماعی
زبان : فارسی
امتیاز IMDb: امتیاز 5.6 از 10
