زندگی نامه رابرت کُخ ‏پزشک و دانشمند آلمانی+عکس

کشف روبـِرت کُخ

نخستین کار بزرگ او زمانی شروع شد که به مبارزه با بیماری دامی سیاه زخم که دام های دامداران شهرک لانگن هاگن را نابود می کرد، پرداخت. او با ابداع روش نوینی که بر طبق آن پژوهش های میکروسکوپی آسانتر می شد به مشاهده میکروب ها پرداخت. تا پیش از آن نمونه های آزمایشی را در محلول هایی نگاهداری می کردند و به هنگام قرار دادن نمونه ها به زیر لوله میکروسکوپ، باکتری ها با حرکت در محلول از میدان دید واقع در زیر لوله میکروسکوپ دور می شدند. کخ با درست کردن خمیری از جلبک ها که آن را آگار- آگار می نامند، میکروب ها و باسیل های پرورشی درون خمیر را کم حرکت می کرد. او در سال های 1870 و 1871 داوطلبانه به عنوان پزشک ارتش در جنگ های میان آلمان و فرانسه خدمت نمود و پس از بازگشت از جنگ با شرکت در امتحانی که با موفقیت آن را پشت سر گذاشت، توانست به عنوان رسمی پزشک دولتی دست یابد و عضو آکادمی پزشکی سلطنتی آلمان گردد. کخ ابتدا تنها کار می کرد اما بعدها سرپرستی تیم های پزشکی متعددی را بعهده گرفت. یکی از بزرگترین و بارزترین استعدادهای وی تشکیل تیم هایی از متخصصین پیرامون خویش و تشویق آنان به کار بود. در آن زمان پزشکان اروپا در امر مبارزه با بیماری ها چندان موفق نبودند و کخ در این رابطه می گفت: زمانی که پزشکی در پشت تابوت بیمارش راه می رود، به این می ماند که علت در پی نتیجه دوان باشد. کخ به همراه متخصصین پیرامونش کوشش می کردند که در مسیری دیگر گام بردارند. در سال 1882 کخ موفقترین سال زندگی پزشکی خود را که با فراز و نشیب بعدی هم همراه شد، پشت سرگذاشت. او در این سال رسماً اعلام نمود که عامل بیماری سل را شناسایی کرده است. این یک خبر خارق العاده بود که بسرعت در تمامی جهان پخش گردید. سل یک بیماری معمولی نبود. به آن طاعون سپید می گفتند و مسبب بیست درصد از کل مرگ ومیرها در اروپا بود که بیشتر نیز گریبان جوانترها را می گرفت و درمان هم نداشت زیرا که علت را نمی شناختند. با کشف باسیل کخ، اکنون مشخص گشته بود که این بیماری از کجا می آید و چرا بیشتر در محله های پرجمعیت و کم درآمد یافت می شود و نیز چگونه می توان از گسترش آن جلوگیری نمود. در سال 1883 کخ به همراه تیمی پزشکی از فرانسه در مصر به مبارزه با وبا برخاست و در آنجا باکتری ویبریو را که عامل اصلی بیماری وبا می باشد، دوباره شناسایی کرد. این باکتری پیشتر توسط پزشکی ایتالیایی بنام فیلیپو پاچینی در سال 1854 یعنی تقریباً سی سال پیشتر از کخ کشف شده بود ولی به این کشف اهمیتی نداده بودند. هشت سال پس از کشف عامل بیماری سل، کخ دچار اشتباهی در امر عرضه داروی معالجه این بیماری گردید. ماجرا به اینصورت بود که در اوت سال 1890 قرار بود که پنج هزار نفر از پزشکان و پژوهشگران در رشته پزشکی از چهل کشور جهان، به مناسبت دهمین کنگره بین المللی پزشکی گرد هم آیند. کشور آلمان به عنوان میزبان این گردهمایی کوشش فراوان داشت که خود را موفق و مسلط به فن نشان دهد. روبرت کخ نیز به عنوان یکی از سه سخنگوی اصلی کنگره برگزیده شده بود. مشخص نیست که آیا کخ تحت تأثیر فشارهای تبلیغاتی یا اینکه بنا به انگیزه های شخصی در این کنگره دارویی برای معالجه و پیشگیری بیماری سل به شرکت کنندگان در کنگره معرفی کرد. این دارو گرچه پیش از آن بمدت کوتاهی بر روی خود کخ و برخی دیگر از همکارانش آزمایش شده بود ولی این آزمایش ها به نتایج قطعی نرسیده بودند. پخش این خبر هزاران نفر بیمار را از سراسر اروپا بسوی برلین روانه ساخت. همگی امید داشتند که بهبود یابند. بیمارستان های برلین پر شده بودند و هتل های برلین نیز مملو از بیماران بود به صورتی که امر مداوا در خود هتل ها انجام می گرفت. اما دارو چیزی را که از آن انتظار می رفت انجام نداد و کخ که تحت فشار عمومی قرار گرفته بود از ترس مردم خشمگین به همراه همسرش آلمان را به مقصد مصر ترک نمود. این آغاز سفرهای زیادی به مناطق مختلفی در جهان بود که در آن ها کخ پیوسته در شکار میکروب ها و باسیل ها بود و به مبارزه با بیماری های مسری و شایع می پرداخت و سال های زیادی به طول کشید.