سریال «ستایش» که این شب ها هوش و حواس خانواده های ایرانی را به خود معطوف کرده، در هر حال کندوکاو دیدگاه هایی پیرامون زنان است که اگر جامعه مان را زیر و رو کنید به خوبی متوجه می شوید که واقعاً حقیقت دارد و صرفاً یک داستان نیست!
فقط کافی است همین ستایش داستان را، فامیل و همسایه خودتان تصور کنید! شما بگویید! آیا اگر طاهر زنده بود و ستایش فوت کرده بود، طاهر هیچ گاه ازدواج نمی کرد؟! خودتان فکر کنید! چرا جامعه ما در دنیای حقیقی نسبت به تجدید همسر امثال حشمت فردوس ( آن هم سرِ پیری!) دیدگاه غیرمعمولی ندارد اما ازدواج مجدد ستایش را گناه کبیره می بیند؟
این قضیه در دنیای مطلقه ها هم تفسیر دور و درازی دارد! هیچ کس در ایران، نسبت به طلاق مرد دیدگاه بدی ندارد؛ اما نگاه ها به زنان مطلقه، مدل و مفهوم خاص دیگری دارد!
چرا زنان همواره نقش فدایی را در زندگی دارند؟! چرا مرد مجاز به رفع تنهایی هایش است و زن محکوم به زندگی گذشته؟! نکند زنان چندین و چند بار زندگی می کنند و مردان؛ تنها یک بار که در این زندگی اکنون ما، مردان مجازند و زنان محکوم؟!
جامعه سنتی ما همیشه زن را فداکار، مهربان، بامعرفت و فهمیده جلوه داده است..، جامعه به این که بانوان کم توقع هستند، عادت کرده، به پاسوزی شان برای حفظ خانواده خو گرفته و ... شاید در انتهای سریال همه چیز خوش و خرم تمام شود و زندگی روال عادی به خود بگیرد...شاید بتوان گفت ازدواج مجدد ستایش تنها یک مثال برای کل زندگی باشد...اما آیا در جامعه واقعی هم زنان به زندگی منصفانه و عادلانه خود می رسند؟!
واکنش های جالب و متفاوت کاربران به ازدواج #ستایش با آقای مظفری!
