به گزارش سرویس سرگرمی ساعدنیوز، گاهی زندگی آنطور که میخواهیم پیش نمیرود. راهها تاریک میشوند و دلمان از تکرار خسته. اما درست در همین لحظههاست که امید، مثل نوری در دل شب میدرخشد. هر پایان، شروعی در دل خود دارد؛ هر شکست، فرصتی برای تولدی دوباره است. مهم نیست دیروز چه گذشت، مهم این است که امروز هستی و هنوز فرصت برای ساختن، جبران کردن و شکفتن داری. آغاز کن، حتی با گامی کوچک. دنیا همیشه برای کسی که از نو شروع میکند، جا دارد.
نبودنش را نمیشود «عادت» کرد؛ فقط میشود یاد گرفت با آن زندگی کرد. بعضی دلتنگیها حل نمیشوند، فقط آرامتر میشوند.
تو سزاوار عشقی هستی که ماندن بلد باشد، نه فقط وعده دادن. اگر کسی نتوانست بماند، این تعریف تو نیست؛ محدودیت اوست.
آرامآرام، نفس کشیدن دوباره سادهتر میشود. نه چون فراموش کردهای؛ چون یاد گرفتهای ادامه بدهی.
اگر کسی رفت، به این معنا نیست که تو کافی نبودی. بعضی آدمها فقط قرار است بخشی از مسیر باشند، نه تمام آن. ارزش تو با ماندن یا رفتن کسی کم و زیاد نمیشود.
شکست خوردن نشانهی ضعف نیست؛ نشانهی این است که جرئت حرکت داشتهای. جوانی یعنی آزمون و خطا، زمین خوردن و دوباره ایستادن. اگر امروز سردرگمی، طبیعی است؛ اما اگر متوقف بمانی، انتخاب خودت بوده. راه را در حرکت پیدا میکنی، نه در انتظار قطعیت.
تو حق داری دلتنگ باشی. حق داری گریه کنی. شفا از انکار شروع نمیشود؛ از پذیرفتن احساساتت آغاز میشود، حتی اگر تلخ باشند.
مسیرت شاید سخت باشد، اما سختیها تو را میسازند نه متوقف. شخصیت در روزهای آسان ساخته نمیشود؛ در روزهایی ساخته میشود که ادامه دادن انتخاب سختتری است.
یادت باشد: تو هنوز در ابتدای راهی. زندگی فرصتهای زیادی برای ساختن، تغییر و دوباره شروع کردن میدهد. مهم این است که به خودت ایمان داشته باشی و دست از حرکت برنداری.
درد امروزت پایان داستانت نیست. این فقط فصلی است که سخت شروع شده، اما میتواند تو را به جایی برساند که هرگز بدون این درد نمیرسیدی.
تو در دورهای زندگی میکنی که سرعت دنیا زیاد است، مقایسهها بیرحماند و انتظارات سنگین. اما یادت باشد تو قرار نیست نسخهی کپیشدهی کسی باشی. قدرت تو دقیقاً در همان تفاوتهایی است که شاید امروز بابتشان شک داری. هر قدم کوچکی که برمیداری، اگر آگاهانه باشد، تو را جلوتر از دیروزت میبرد.
از دست دادن، خلأ میسازد؛ اما این خلأ همیشه برای نابودی نیست. گاهی جا باز میکند برای نسخهای از تو که هنوز متولد نشده، اما قرار است عمیقتر، آگاهتر و مهربانتر باشد.
نبودنش فقط یک جای خالی ساده نیست که با چیزی پر شود یا با زمان محو گردد؛نبودنش شبیه جای ثابتی است که برای همیشه در قلبت حک شده.جایی که بعضی روزها درد میکند، بعضی شبها سنگین میشودو گاهی بیهوا اشکت را در میآورد.اما آرامآرام، بدون اینکه خودت بفهمی،یاد میگیری کنارش نفس بکشی،با این جای ثابت زندگی کنی،لبخند بزنی، ادامه بدهی،نه به خاطر اینکه فراموش کردهای،بلکه چون یاد گرفتهای غم را با خودت حمل کنی. بیآنکه زیرِ وزنش له شوی.
اگر از این نوع پیام های انگیزشی خوشتان آمد خوشحال می شویم در قسمت دیدگاه ماه تولد خود را با ما به اشتراک بگذارید.
8 ساعت پیش