سرویس سیاسی ساعدنیوز، واقعیت این است که درآمدهای افسانهای نفت در دهه هشتاد، بیش از آنکه شانس باشد، حاصل یک توافق نانوشته و زیرپوستی بین محمود احمدینژاد، هوگو چاوز و ملکعبدالله پادشاه عربستان بود. این را جوانفکر مشاور احمدی نژاد می گوید. علیاکبر جوانفکر اخیراً با اشاره به این همکاری سهجانبه، پرده از رازی برداشته که نشان میدهد چطور ایران در آن مقطع توانست نبض بازار نفت را در دست بگیرد و قیمتها را به اوج برساند.
اما بخش جنجالیتر حرفهای جوانفکر جایی است که به ریشه تفکرات احمدینژاد میپردازد. او صراحتاً میگوید احمدینژاد هیچوقت «آمریکاستیز» به آن معنای سنتی و ایدئولوژیک نبوده است. جالب اینجاست که جوانفکر کُد عجیبی هم میدهد: او میگوید حتی کسانی که سفارت آمریکا را تسخیر کردند، خوب میدانند که احمدینژاد همان موقع هم با این حرکت مخالف بود و راهش را از آنها جدا کرده بود.
در پاسخ به کسانی مثل صادق زیباکلام که میپرسند «آمریکای لاتین به چه درد ما میخورد؟»، جوانفکر معتقد است ایران برای حفظ قدرت خود راهی جز ارتباط گسترده با تمام دنیا ندارد. او با رد شایعات مربوط به هدر رفتن پولها در ونزوئلا، تاکید میکند که اتفاقاً زیربنای این روابط در دولت خاتمی گذاشته شد و در دولت احمدینژاد به سوددهی رسید. به گفته او، مهندسان ایرانی در آنجا پروژه اجرا کردند، کالا فروختند و برخلاف ادعاها، تمام پولشان را هم نقدِ نقد از ونزوئلاییها گرفتند.
