به گزارش سرویس سیاسی ساعدنیوز، رضا پهلوی در این مصاحبه با صراحت لهجهای که شاید برای هوادارانش گران تمام شود، اعلام کرد که اصلاً خودش را در قامت کسی که بخواهد در دفتری بنشیند و با گروهی از تصمیمگیران کشور را اداره کند، نمیبیند. او گفت که دوست ندارد محصور در تدابیر امنیتی باشد و برنامههای فشرده اجرایی داشته باشد. به نظر میرسد تصور ایشان از مدیریت کشور، چیزی شبیه به گذراندن تعطیلات است و نه قبول مسئولیتهای سنگین اجرایی.
نکته جالبتر زمانی بود که از او درباره انتقال خانوادهاش به ایران پرسیده شد. پاسخ او بیش از آنکه بوی «وطنپرستی» بدهد، بوی «توریستمحوری» میداد. او گفت که لزومی نمیبیند در یک مکان (ایران) میخکوب شود و ترجیح میدهد بین آمریکا و ایران در رفت و آمد باشد.
او با صداقت تمام اعتراف کرد که در 40 سال گذشته، زندگی، دوستان و تمام دنیای او در آمریکا شکل گرفته است. این اظهارات نشان میدهد که دلبستگیهای عاطفی و عملی او نه به خاک ایران، بلکه به رفاه و آرامش زندگی در ایالات متحده گره خورده است.
به نظر میرسد پروژه «بازگشت» برای رضا پهلوی، بیشتر یک ژست سیاسی برای حفظ تیتر اخبار است تا یک هدف واقعی. کسی که از «برنامه کاری فشرده» و «نشستن در اتاق جلسات» فراری است و ایران را صرفاً مقصدی برای سفرهای تفریحی و «رفت و آمد» میبیند، قطعاً گزینهای برای دلسوزی و فداکاری در راه میهن نخواهد بود.
به قول معروف، ایشان ترجیح میدهند از همان راه دور و با "کنترل از راه دور"، نقش پادشاهی را بازی کنند تا اینکه بخواهند هزینهای برای تغییر در ایران بپردازند.
