به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، سکانس مورد بحث، یکی از کلیدیترین لحظات این درام اجتماعی است. در حالی که ستاره (با بازی هانیه توسلی) با قلبی شکسته و خشم درونی تلاش میکند تا رنج خود را از تصاحب عشقش توسط مادرش پنهان کند، فضای سنگین و کنایهآمیز خانه، نشان از طوفانی در پیش دارد. این سکانس به خوبی قدرت نویسندگی و کارگردانی فریدون جیرانی را در ترسیم روابط پیچیده انسانی و عبور از خطوط قرمز اجتماعی دهه 80 به نمایش میگذارد.
بازیهای خیرهکننده در این اثر، بهویژه نقشآفرینی محمدرضا گلزار در نقش «مانی» که با رویکردی متفاوت از کلیشههای آن زمان انتخاب شده بود، باعث شد تا این فیلم به یکی از آثار ماندگار و در عین حال پرحاشیه دوران خود تبدیل شود. دیالوگها و نگاههای رد و بدل شده در این صحنه، به خوبی عمق فاجعهای را که در حال وقوع است نشان میدهد؛ عشقی نامتعارف که بهتدریج تمام ارکان خانواده را به لرزه درمیآورد.
در نهایت، «شام آخر» تنها یک روایت عاشقانه نیست؛ بلکه آیینهای از تغییرات نسلی و تقابل سنت و مدرنیته در سینمای ایران است. تماشای دوباره این سکانس پس از گذشت سالها، یادآور آن است که چگونه برخی آثار با جسارت در روایتگری، توانستند برای همیشه در حافظه تاریخی سینمادوستان ایرانی باقی بمانند و بحثهای جدی پیرامون هنجارهای خانوادگی را در جامعه دامن بزنند.
فیلم سینمایی «شام آخر» به کارگردانی فریدون جیرانی و محصول سال 1380، یکی از آثار پرحاشیه و جریانساز در سینمای اجتماعی ایران در دهه 80 محسوب میشود. این فیلم با روایت داستانی جسورانه، به چالشهای عشقی نامتعارف و پیامدهای آن در کانون خانواده میپردازد که در زمان خود واکنشهای متفاوتی را در جامعه و میان منتقدان سینمایی برانگیخت.
در این درام سینمایی که با نقشآفرینی بازیگرانی نظیر محمدرضا گلزار و هانیه توسلی همراه است، تضاد میان نسلها و هنجارهای مرسوم اجتماعی به تصویر کشیده میشود. محوریت قصه بر روی دلبستگی همکلاسیِ دختر خانواده به مادر او استوار است؛ عشقی که فرجام آن زندگی تمام شخصیتهای درگیر در این ماجرا را تحتالشعاع قرار داده و تغییرات بنیادینی در سرنوشت آنها ایجاد میکند.
فیلم سینمایی شام آخر رو دیدید؟ اگه بله نظرتون رو در دو کلمه برای ما بنویسید.
ساعدنیوز در فضای مجازی
