به گزارش سرویس سرگرمی پایگاه خبری ساعدنیوز، در هیاهو و دغدغههای روزمره، بسیار پیش میآید که نعمتها و الطاف خداوندی را برمیشماریم و بابت آنها تشکر میکنیم. اما شکرگزاری واقعی افقی فراتر از نعمتها دارد. علمای معرفت نکته ظریفی را یادآور میشوند: خداوند کتاب هدایت خود را با عبارت «الشکر لله» آغاز نکرد، بلکه فرمود: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ». چرا که شکر در برابر دریافتِ «نعمت» است، اما حمد در برابر «عظمت، جلال و زیبایی بیانتهای پروردگار»؛ چه نعمتی ظاهری به دستمان برسد و چه در آزمونهای دشوار روزگار باشیم، ذات پاک او در هر حال سزاوار والاترین ستایشهاست.
وقتی کلام از ته دل جاری شود، فراتر از یک عادت روزمره خواهد بود. پیامبر اکرم (ص) میفرمایند اگر انسان با تمام وجود بگوید «الحمدلله»، این ذکر فاصله میان زمین و آسمان را پر کرده و کفه میزان اعمال را سنگین میسازد:
ستایش به خاطر عظمت، نه فقط نعمت: هر شکری حمد است، اما هر حمدی شکر نیست. ما تنها برای گرهگشاییها یا روزیهای مادی زبان به ستایش نمیگشاییم؛ بلکه محو بزرگی، کبریا و ربوبیتِ بیهمتای او هستیم.
جذابیت و کمال بیانتها: تماشای زیبایی و جلال خداوندی جان را صیقل میدهد؛ حتی اگر تمام جهان چشم بر عظمتش ببندند، او همچنان بر فراز تمام بزرگیهاست و دلهای مشتاق را مجذوب ذات خود میکند.
پیوند با ربالعالمین: وقتی از ژرفای جان و با بندبند وجود «الحمدلله» میگوییم، به سرچشمه قدرت و پرورشدهنده تمام عوالم متصل میشویم و سنگینی و آرامش الهی را بر ترازوی قلب و زندگیمان حس میکنیم.
به تعبیر زیبای سخن:
«تقصیر دلم نیست، تماشای تو زیباست...»
برای اینکه امروز دلت به وسعت زمین و آسمان سبک و لبریز از نور شود، دست روی سینهات بگذار و از صمیم قلب در بخش نظرات بنویس:
👇
🌿 «الحمدلله ربّ العالمین» 🌿
