به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعد نیوز، مسعود کیمیایی سال 1395 در برنامهای که برای تقدیر از زندهیاد سعید پیردوست برگزار شده بود، گفت:
ما از مدرسه با هم بودیم، یعنی از اول دبیرستان فکر کنید از 13-14 سالگی با هم زندگی کردیم. خیلی از ما نیستند، خیلی از ما به خاک رفتند. خیلیها از خانههایشان دور شدند و چندتایی ماندهایم، این دو نفر (اکبر معززی و سعید پیردوست) بسیار بازیگران خوبی هستند و هیچوقت شوق سوپراستار شدن نداشتهاند.
آن موقعها که سینما میرفتیم تمام علاقه سعید پیردوست به مونت گومریکلیف بود یا نگاه اکبر معززی در سینما به گری کوپر بود، الگوهایشان الگوهای دیگری هستند؛ به هر جهت ماندهایم، تا به حال ماندهایم و من باز هم سعی میکنم بسازم... یعنی میسازم و بیشتر از سعی است! و با همین علایق و دوستان سَر میکنم.
این روایت کوتاه از زبان مسعود کیمیایی، نه فقط یادآور سالها رفاقت و همراهی، بلکه تصویری صادقانه از نسلی است که بیهیاهو آمد، کار کرد و ماندگار شد. سعید پیردوست از آن دست هنرمندانی بود که نه در سودای شهرت، که در وفاداری به رفاقت، هنر و سلیقه شخصی خود زیست؛ و شاید همین صداقت و بیادعایی است که نامش را در حافظه سینمای ایران زنده نگه میدارد.
