به گزارش سرویس سیاست پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، س از ارتحال حضرت امام (ره)، یکی از چالشهای جدی مسئولان وقت، تعیین محل استقرار و سکونت رهبری جدید بود. گزینههای متعددی روی میز قرار داشت؛ از جماران که نماد معنویت و پیوند با امام بود تا اردوگاه شهید باهنر در شمال شهر که از نظر امنیتی و محیطی ایدهآل به نظر میرسید. اما رهبر شهید انقلاب با نگاهی متفاوت، تمامی این پیشنهادها را رد کردند. ایشان نه میخواستند جایگاه و تصویر ذهنی مردم از جماران و امام (ره) تحتالشعاع قرار گیرد و نه حاضر بودند با سکونت در مناطق رفاهنشین، از توده مردم و مرکزیت شهر فاصله بگیرند.
سرانجام با پافشاری ایشان بر حضور در مناطق مرکزی و حتی جنوبی شهر، ملکی متعلق به خانواده نظاممافی در نزدیکی نهاد ریاستجمهوری و قوه قضاییه انتخاب شد. این مکان که به دلیل نزدیکی به «پردیس حکومتی» دسترسیهای اداری را تسهیل میکرد، به محل کار و زندگی ایشان تبدیل شد. جالب اینجاست که این ساختمان که بعدها به «ساختمان شماره 2» معروف شد، تا زمان وقوع زلزله رودبار و منجیل در سال 1369، میزبان دیدارهای رسمی و زندگی شخصی ایشان بود و داستانی متفاوت از سادهزیستی در دل پایتخت را رقم زد.
ساعدنیوز در فضای مجازی
