به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، در این فایل صوتی که همراه با لحظاتی احساسی از وداع با پیکر شهیده زهرا حدادعادل در حرم مطهر سیدالشهدا (ع) پخش میشود، ایشان با صدایی که حکایت از عمق اشتیاقش دارد، بیان میکند که سالها در آرزوی زیارت حرم امام حسین (ع) بوده است؛ آرزویی که سرانجام در آخرین سفر و به شکلی متفاوت برای او محقق شد.
او در بخش دیگری از این پیام صوتی، با اشاره به تأثیر عمیق فعالیتهای هنری و تئاتر هنرستانی که درآنجا مشغول تدریس بودند، بر زندگیاش، که منجر به نذر بخشی از داراییهای شخصیاش برای مسیر اربعین شده بود، بر اهمیت و تأثیرگذاری کارهای فرهنگی تأکید میکند. این سخنان، گواهی بر نگاه بلند و دغدغهمندانه ایشان نسبت به فرهنگ و پیوند آن با حماسه حسینی است.
این شهیده بزرگوار در انتهای پیام خود، درخواستی جانسوز برای زائری که مخاطب ایشان بود، باقی میگذارد و از او میخواهد که هر زمان در این مسیر حال معنوی خاصی دست داد، ایشان را یاد کند و سلامش را به محضر امام حسین (ع) برساند؛ تقاضایی که اکنون برای دوستداران ایشان به خاطرهای ماندگار تبدیل شده است.
شهیده زهرا حداد عادل، که با وجود داشتن جایگاه ویژه و قرار گرفتن در دو خانواده سرشناس -با پدری با سوابق متعدد در نظام، از ریاست فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی تا ریاست مجلس شورای اسلامی در دوره هفتم و ...، تا همسر و پدرشوهری در بالاترین رده کشور و نظام اسلامی-، اما در طول زندگی خود کمتر در انظار رسانه ای ظاهر شد، در حالی که هم به لحاظ تحصیلات و هم به لحاظ فعالیت های فرهنگی و اجتماعی متعدد، می توانست خبرساز ظاهر شود.
زهرا حداد عادل متولد سال 1358 و دارای تحصیلات دانشگاهی در رشته علوم ارتباطات با گرایش روزنامه نگاری در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی بود. همچنین دانش آموخته دانشکده صدا و سیما نیز محسوب می شد. اما دوره دانش آموزی را همانند فرزندان دیگر حداد عادل در مدرسه فرهنگ تحصیل کرده بود.
ازدواج او با حضرت آیت الله مجتبی خامنهای در سال 1378 شمسی برگزار شد. این پیوند، دو خانواده بانفوذ سیاسی و مذهبی ایران را به یکدیگر نزدیکتر کرد. بر اساس اطلاعات منابع خبری، حاصل ازدواج زهرا حداد عادل و و آیت الله مجتبی خامنهای، دو فرزند پسر و یک دختر با نامهای محمدباقر، محمد امین و فاطمه بوده است.
«سخن ایشان یادآورِ این است که زیارت، پیوندِ قلبهاست. شما برای ما بنویسید؛ اولین چیزی که پس از شنیدن این جملات متفاوت به ذهنتان رسید، چه بود؟ با یک جمله یا سلام، این مطلب را به یاد ایشان متبرک کنید.»
