به گزارش سرویس هنر و رسانه ساعدنیوز،گاهی زندگی سناریویی مینویسد که هیچ کارگردانی جرأت ساختنش را ندارد. تصور کنید زنی را که در اوج جوانی با هیولای سرطان میجنگد، اما درد بزرگترش تماشای مادری است که روی تخت بغلی، پابهپای او شیمیدرمانی میشود. مارال فرجاد با بغضی که بالاخره شکست، از روزهایی میگوید که مرگ و زندگی در یک اتاق با هم ملاقات کردند.
