به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ساعدنیوز، موسیقی و شعرخوانی دلنشین و ماندگار از غزل معروف لسانالغیب، حافظ شیرازی با مطلع «ما ز یاران چشم یاری داشتیم»، این روزها بار دیگر موجی از احساس و همذاتپنداری را در میان اهالی ادب و دوستداران موسیقی اصیل ایرانی زنده کرده است. این اثر هنری با بازخوانی پرمفهوم ابیات نغز این غزل، روایتی عمیق و تأثیرگذار از صبوری، ناامیدیهای ناخواسته و حرمتداری در روابط انسانی را به گوش مخاطبان میرساند.
در این اجرای خاص، نوای موسیقی و لحن گرم خواننده به گونهای با واژگان حافظ درهمآمیخته که تصویر روشنی از دردِ آشنایی و خطاهای ذهنی در اعتماد به دوستان را مجسم میسازد. هنرمندان با تسلط بر لحن و فضاسازی سنتی، توانستهاند حالوهوای درویشی و مفاهیم عرفانی مستتر در بیت «گفتوگو آیین درویشی نبود / ور نه با تو ماجراها داشتیم» را به شکلی زنده و اثرگذار به نسل امروز منتقل کنند.
بازنشر این اثر هنری در فضای مجازی با استقبال گسترده مخاطبان روبهرو شده و بار دیگر اثبات کرده است که کلام حافظ همچنان مرهمی بر دلتنگیها و زبان گویای احوال درونی انسانهاست. این ویدیو نهتنها یادآور ارزش دوستی و صبوری در روزگار گذراست، بلکه دعوتی است دوباره برای بازخوانی عمیقتر گنجینههای ادبیات کهن ایرانزمین در قالبهای هنری مدرن.
ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
تا درختِ دوستی بَر کِی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
گفتوگو آیینِ درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم
شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم
گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروز
ما دَمِ همت بر او بگماشتیم
نکتهها رفت و شکایت کس نکرد
جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم
گفت خود دادی به ما دل حافظا
ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم
امیدوارم این شعر و آهنگ به دلتون نشسته باشه. اگر دوست داشتید، میتونید حستون رو دربارهٔ این آهنگ یا پیشنهادهای بعدی برام بنویسید.