به گزارش سرویس سرگرمی ساعدنیوز، گاهی زندگی آنطور که میخواهیم پیش نمیرود. راهها تاریک میشوند و دلمان از تکرار خسته. اما درست در همین لحظههاست که امید، مثل نوری در دل شب میدرخشد. هر پایان، شروعی در دل خود دارد؛ هر شکست، فرصتی برای تولدی دوباره است. مهم نیست دیروز چه گذشت، مهم این است که امروز هستی و هنوز فرصت برای ساختن، جبران کردن و شکفتن داری. آغاز کن، حتی با گامی کوچک. دنیا همیشه برای کسی که از نو شروع میکند، جا دارد.
اون خدایی که بزرگترین کهکشانها رو هدایت میکنه، صدای نفسهای سنگین و بغضهای بیصدای تو رو هم میشنوه. تو برای اون اونقدر مهمی که تکتک این روزهای سختت رو داره تماشا میکنه و بهت ایمان داره.
جوان نازنین، دانه برای اینکه به درخت تبدیل بشه، اول باید تاریکی مطلقِ زیر خاک رو تحمل کنه. این روزهای تاریک، پایان تو نیست؛ این مرحلهی ریشه زدن و رشد کردن توئه. به زودی جوانه میزنی.
آدما ممکنه فراموشت کنن، ممکنه سرشون شلوغ بشه و تو رو نبینن، اما منبع بیانتهای عشق (خدا) هیچوقت خطش مشغول نیست. هر وقت کم آوردی، سرت رو بذار رو سجاده یا رو به آسمون بگو: «من هیچکس رو ندارم جز تو» و ببین چطور دلت گرم میشه.
فکر میکنی اتفاقی اینجایی؟ نه! خدا تو رو با هدف و اشتیاق آفریده. تو توی این دنیا مأموریتی داری که هنوز تموم نشده. به خودت نگاه نکن که الان بیرمقی؛ به اون نیروی بیپایانی نگاه کن که پشتته.
قشنگترین طلوعها درست بعد از تاریکترین ساعتهای شب اتفاق میافتن. اگر الان در تاریکترین نقطهی زندگیتی، یعنی به روشنایی و معجزه خیلی نزدیک شدی. دوام بیار!
«خداوند در قرآن میفرماید: مَّا وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَمَا قَلَىٰ؛ پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم قرار نداده است.» (سوره ضحی، آیه 3) این آیه یعنی دقیقاً در اوج ناامیدی، او در آغوشت گرفته.
زندگی یه مسابقهی دو نیست که اگر الان عقب افتادی یعنی باختی. زندگی یکباره. الان خستهای؟ اشکالی نداره، استراحت کن، گریه کن، اما کم نیار. نفسی که میکشی، امضای خدا پای سندِ زنده بودن و ارزشمند بودن توئه.
گاهی خدا همهی درها رو میبنده و آدمها رو از اطرافت دور میکنه تا بهت یادآوری کنه که تکیهگاه اصلی خودشه. وقتی چشمت رو از دستِ آدما برداری، میبینی دستِ خدا چقدر بزرگتر و بخشندهتره.
هیچ فصلی از زندگی ثابت نمیمونه. زمستونِ سردِ دلت قراره به بهاری سبز تبدیل بشه. به روزهای پیشِرو فکر کن؛ به روزی که به این دردهای امروزت لبخند میزنی و میگی: «دیدیدی؟ بالاخره جفتوجور شد!»
این حجم از غصه و تنهایی قراره از تو یک الماس بسازه. الماس تحت شدیدترین فشارها شکل میگیره. تو ضعیف نیستی، فقط داری صیقل میخوری تا درخششِ واقعیت رو به دنیا نشون بدی.
اگر قلبت شکسته، اگر احساس تنهایی مفرط میکنی، بدون که خدا به دلهای شکسته از همیشه نزدیکتره. او قشنگترین مرهم رو روی زخمات میذاره، فقط کافیه قلبت رو به روش باز کنی.
صاحبِ این جهان، رفیقِ شفیق توئه. غصهی چی رو میخوری؟ از همین ثانیه غصههات رو بسپار به خودش و بگو: «خدایا من بلد نیستم، خودت درستش کن.» و ببین چطور با دستای مهربونش شادی رو به قلبت برمیگردونه.
یادت باشه، تو هرگز، هرگز و هرگز تنها نیستی. خدا همینجاست، نزدیکتر از رگ گردن، منتظرِ یه لبخند و امیدِ دوبارهی تو. لطفا دوباره بلند شو!
دوست خوب من تو هم ما رو به یک پیام انگیزشی مهمان کن. مطمئن باش اگر این جمله انگیزشی روی حتی یک نفر تأثیر مثبت بذاره، کائنات این انرژی مثبت رو به زندگی خودت برمیگردونه.
ساعدنیوز در فضای مجازی
