به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، این شعر شاهکار، روایتگر دو انسان است که مانند دو دریچه روبهروی هم، روزگاری تمامِ سلامها، خندهها و قرارهای آیندهشان را با یکدیگر شریک بودند؛ رابطهای به زلالی و وسعتِ «یک آینه بهشت». اما درست در اوج این همزبانی، تقدیر با نامِ غریبِ سفر سر میرسد و یکی از دریچهها برای همیشه بسته میشود. اخوان ثالث در این ابیات با جادوی کلماتش ثابت میکند که هیچ جادو و افسونی رابطه را ویران نکرد، بلکه این «نفرین به سفر» بود که تمامِ روزهای روشنِ آینده را در تاریکیِ زمستانی سرد و طولانی فرو برد و دلی خسته و گرفته بر جای گذاشت.
ما چون دو دریچه روبروی هم
آگاه ز هر بگو مگوی هم
هر روز سلام و پرسش و خنده
هر روز قرار روز آینده
عمر آیینه بهشت اما آه
بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه
اکنون دل من شکسته و خسته ست
زیرا یکی از دریچه ها بسته ست
نه مهر فسون نه ماه جادو کرد
نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد
نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد”
شما چطور با تلخیِ یک خداحافظی کنار میآیید؟ ویدیو کاملِ شعرخوانی بغضآلود استاد کاکاوند را تماشا کنید و در بخش نظرات بنویسید کدام بیت، قفلِ دلتنگی شما را باز کرد.
ساعدنیوز در فضای مجازی
