به گزارش سرویس موفقیت ساعدنیوز، ما مدام درگیر تحلیل گذشتهای هستیم که تغییر دادنش از توانمان خارج است یا چشم به آیندهای دوختهایم که هیچ خبری از آن نداریم. تمام ضمانت و سهم قطعی ما از این هستی، دقیقاً همین ثانیهای است که در حال سپری شدن است. لحظه بعدی؟ هیچکس نمیداند وجود دارد یا نه.
وقتی به قصهی کسانی که ناگهان از میان ما رفتهاند نگاه میکنیم، یک وجه مشترک پررنگ میبینیم: هیچکدام فکر نمیکردند که وقت رفتن است. پشت سر هر رفتن ناگهانی، انبوهی از حرفهای زدهنشده، ابراز علاقههای به تعویق افتاده و دردهای نگفته باقی میماند. یادآوری این واقعیت، یک دعوت است برای اینکه نگذاریم حسرت، سرنوشتِ روابط و آرزوهایمان شود.
قدر لحظه را دانستن یک شعار انگیزشی نیست؛ یک تصمیم حیاتی است. اگر دستی باید گرفته شود، اگر واژه «دوستت دارم»ی باید گفته شود، یا اگر بخششی باید اتفاق بیفتد، زمانش همین الان است. فرصتها به همان سرعتی که میآیند، بیخبر میروند.
شما چطور؟ آیا حرف نگفته یا کار ناتمامی هست که مدام به فردا موکولش میکنید؟ در قسمت نظرات برامون بنویسید همین امروز تصمیم دارید قدر کدوم آدم یا لحظهی زندگیتون رو بیشتر بدونید؟
