به گزارش سرویس موفقیت ساعدنیوز، بسیاری از ما فکر میکنیم افراد موفق، ماشینهای بیاحساسی هستند که همیشه انگیزهای فراتر از انسانهای عادی دارند. ما منتظر مینشینیم تا آن «حس و حال خوب» یا انگیزه جادویی بیاید تا کارمان را شروع کنیم. اما رونالدو روی همین توهم دست میگذارد. او صادقانه میگوید هیچکس دوست ندارد هر روز فشار سنگین وزنهها و دویدنهای بیامان را تحمل کند. تفاوت او با دیگران در داشتن انگیزه نیست؛ در نحوه برخوردش با «بیانگیزگی» است.
رونالدو در این گفتگوی صریح یک سوال کلیدی میپرسد: «من نقشه راه را به تو میدهم، اما آیا واقعاً انجامش میدهی؟» واقعیت این است که همه ما فرمولها را بلدیم؛ میدانیم برای موفقیت باید چه کرد. اما چیزی که مسیر را مسدود میکند، نبودِ «انضباط شخصی» است. انضباط یعنی انجام دادن کاری که باید انجام شود، دقیقاً در همان لحظهای که اصلاً دلت نمیخواهد آن را انجام دهی. این همان نقطه ریزشی است که 99 درصد مردم در آن جا میزنند.
وقتی با وجود خستگی، بیحوصه بودن و در اوج بیانگیزگی قدم اول را برمیدارید، در حال ساختن چیزی فراتر از عضلاتتان هستید؛ شما دارید «ذهنتان» را تمرین میدهید. رونالدو تاکید میکند که قدرت ذهنی دقیقاً از همین تکرارهای اجباری متولد میشود. موفقیت یک جرقه ناگهانی نیست، بلکه یک لجبازی روزانه با تنبلی است. شما مجبورید به خاطر اهدافتان، با خودِ امروزتان بجنگید تا به فردای ایده آل برسید.
بزرگترین کاری که این روزها باید انجامش بدی ولی مدام به خاطر «حس و حالش نبودن» عقب میاندازی چیه؟